بررسی و طراحی چارچوب یکپارچه برای شناسایی زودهنگام و کنترل سریع پاتوژنهای مقاوم به آنتیمیکروب در مراکز درمانی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 52

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IRCMMS15_010

تاریخ نمایه سازی: 6 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقاومت آنتیمیکروبی یکی از مهمترین چالشهای نظام سلامت است و مراکز درمانی بهدلیل حضور بیماران آسیبپذیر، مصرف گسترده داروهای ضدمیکروبی و تماس نزدیک میان بیماران، کارکنان و تجهیزات درمانی، از محیطهای مهم برای شکلگیری و انتشار پاتوژنهای مقاوم محسوب میشوند. شناسایی یک مورد مقاوم بهتنهایی برای کنترل انتشار کافی نیست و اثربخشی پاسخ به این رویدادها تا حد زیادی به سرعت انتقال اطلاعات از آزمایشگاه به واحد کنترل عفونت و تبدیل دادههای آزمایشگاهی به اقدام عملی وابسته است. هدف این مقاله، بررسی رویکردهای موجود و طراحی یک چارچوب یکپارچه برای شناسایی زودهنگام و کنترل سریع پاتوژنهای مقاوم به آنتیمیکروب در مراکز درمانی است. این مطالعه بهصورت مرور روایتی انجام شد و منابع منتشرشده از سال ۲۰۱۸ به بعد در زمینه مقاومت آنتیمیکروبی، پایش مقاومت، پیشگیری و کنترل عفونت، مدیریت طغیان و تعیین توالی کامل ژنوم مورد بررسی قرار گرفتند. منابع مرتبط از پایگاههای PubMed، Scopus و Google Scholar و همچنین گزارشها و دستورالعملهای سازمان جهانی بهداشت و سایر نهادهای معتبر بررسی و بر اساس ارتباط با موضوع دستهبندی شدند. یافتههای مرور نشان دادند که پایش منظم نتایج کشت و آزمون حساسیت آنتیمیکروبی، مقایسه یافتههای جدید با الگوی معمول هر بخش، ایجاد سازوکار مشخص برای هشدار، بررسی همزمان دادههای آزمایشگاهی و اپیدمیولوژیک و اجرای سریع اقدامات پیشگیری و کنترل عفونت، اجزای مهم پاسخ به رویدادهای ناشی از پاتوژنهای مقاوم هستند. همچنین تعیین توالی کامل ژنوم میتواند در موارد پیچیده یا زمانی که ارتباط میان ایزولهها با روشهای معمول بهروشنی مشخص نیست، اطلاعات دقیقتری درباره ارتباط ژنتیکی و مسیر احتمالی انتقال فراهم کند. بر اساس این یافتهها، چارچوبی یازدهمرحلهای شامل پایش آزمایشگاهی، تعیین خط پایه، شناسایی تغییر غیرعادی، ایجاد هشدار، بررسی اولیه، تایید یا رد رویداد، تعیین سطح خطر، اجرای اقدامات کنترلی، مدیریت مصرف آنتیمیکروب، پایش پاسخ و ارزیابی پس از رویداد پیشنهاد شد. اجرای چنین چارچوبی میتواند ارتباط میان آزمایشگاه، کنترل عفونت و بخشهای درمانی را منسجمتر کرده و فاصله زمانی میان شناسایی یک الگوی غیرعادی و شروع اقدامات کنترلی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زهرا بحرانیزاده

دانشآموخته کارشناسی میکروبیولوژی، موسسه آموزش عالی خرد، بوشهر، ایران