اثر حمایت اجتماعی خانواده و تبعیض محیط کار بر انتخاب مسیر شغلی دانشجویان با تاکید بر نقش تعدیل گر عاطفه منفی

عوامل زمینه ای هنگام برخورداری دانشجو از توانایی و علاقه شغلی، دامنه گزینه ها و احتمال انتخاب مسیر های مختلف را محدود یا تقویت می سازند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر حمایت اجتماعی خانواده و تبعیض محیط کار بر احتمال انتخاب پنج مسیر «کارآفرینی، اشتغال بخش خصوصی، اشتغال بخش دولتی، فعالیت دانشگاهی و تداوم کسب و کار خانوادگی» و تحلیل نقش تعدیل گر عاطفه منفی در رابطه میان تبعیض محیط کار و انتخاب مسیر شغلی می باشد. پژوهش از نظر رویکرد کمی و از نظر اجرا مبتنی بر روش تسخیر خط مشی و سناریو های عاملی بود. جامعه آماری را دانشجویان دانشگاه های تهران تشکیل دادند و مقاله حاضر بر داده های رویکرد مستقیم یعنی قضاوت پاسخ دهندگان درباره مسیر آینده خود، تمرکز دارد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره بیانگر اثر کلی تبعیض محیط کار (F(۵,۲۲۸۰) = ۷۵.۸۵۹، p < ۰.۰۰۱، η²p = ۰.۱۴۳) و حمایت اجتماعی خانواده (F(۵,۲۲۸۰) = ۱۷۵.۲۹۶، p < ۰.۰۰۱، η²p = ۰.۲۷۸) بر مجموعه مسیر های شغلی معنادار است. محیط فاقد تبعیض با احتمال بیشتر انتخاب کسب و کار خانوادگی، اشتغال دولتی و فعالیت دانشگاهی همراه بود. خانواده حمایتگر نیز احتمال انتخاب کارآفرینی و کسب و کار خانوادگی را افزایش داد؛ در حالی که در سه مسیر استخدامی و دانشگاهی، میانگین سناریو های خانواده غیر حمایتگر بالاتر بود. افزون بر این، عاطفه منفی رابطه تبعیض محیط کار با کسب و کار خانوادگی، اشتغال دولتی و فعالیت دانشگاهی را تعدیل کرد و قوی ترین اثر تعدیل گری در مسیر دانشگاهی مشاهده شد. یافته ها بر ضرورت ارزیابی هم زمان حمایت ها، موانع محیطی و حساسیت هیجانی دانشجو در طراحی خدمات هدایت شغلی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی خانواده ، تبعیض محیط کار ، تصمیم گیری مسیر شغلی ، دانشجویان ، عاطفه منفی