مقایسه قضاوت خودمحور و مشاورمحور درباره مسیر کارآفرینی دانشجویان: نقش گرایش کارآفرینانه فردی و چشم انداز آینده شغلی

قضاوت افراد درباره مسیر شغلی خود ممکن است با ارزیابی آنان از مسیر مناسب برای دیگران متفاوت باشد؛ زیرا خودارزیابی بیش از قضاوت مشاورمحور در معرض خوش بینی، مطلوبیت اجتماعی و نادیده گرفتن الزامات واقعی مسیر شغلی قرار دارد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه الگوی قضاوت مستقیم و غیر مستقیم درباره احتمال انتخاب مسیر کارآفرینی و تبیین نقش گرایش کارآفرینانه فردی، چشم انداز آینده شغلی و سبک تفکر نوع اول می باشد. پژوهش کمی و مبتنی بر روش تسخیر خط مشی بود. در رویکرد مستقیم، پاسخ دهنده احتمال انتخاب مسیر آینده خود را ارزیابی کرد و در رویکرد غیر مستقیم، در نقش مشاور شغلی درباره یک دانشجوی فرضی قضاوت نمود. در مجموع ۴۰۰ پرسشنامه معتبر تحلیل شد. نتایج نشان داد در رویکرد مستقیم، دانشجوی فاقد گرایش کارآفرینانه فردی، احتمال کارآفرینی خود را بالاتر ارزیابی کرد (۳.۰۹ در برابر ۲.۹۳)؛ اما در رویکرد مشاورمحور، وجود گرایش کارآفرینانه با احتمال بیشتر انتخاب کارآفرینی همراه بود (۲.۹۲ در برابر ۲.۸۳). همچنین چشم انداز گسترده و مثبت آینده شغلی در هر دو رویکرد احتمال کارآفرینی را افزایش داد، ولی اثر آن بر برخی مسیر های دیگر یکسان نبود. در رویکرد مستقیم، سبک تفکر نوع اول رابطه گرایش کارآفرینانه و انتخاب کارآفرینی را تعدیل کرد. یافته ها نشان می دهند خودارزیابی دانشجویان ممکن است الزامات نوآوری، پیش دستی و ریسک پذیری را کمتر از قضاوت درباره دیگران لحاظ کند. بنابراین، ترکیب خودارزیابی با ارزیابی سناریومحور تشخیص آمادگی کارآفرینانه را واقع بینانه تر می سازد.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی دانشجویی ، گرایش کارآفرینانه فردی ، چشم انداز آینده شغلی ، سبک تفکر ، قضاوت خود و دیگری