پارادوکس سرمایه اجتماعی در کارآفرینی گردشگری روستایی: ارائه چارچوب اکتشافی جاسازی مالی سبز (مطالعه موردی: روستای ریچی، منطقه حفاظت شده کوهمره سرخی)

سرمایه اجتماعی یکی از مهم ترین عوامل توسعه گردشگری روستایی شناخته می شود، اما شواهد تجربی نشان می دهد که برخورداری از سرمایه اجتماعی همواره به شکل گیری کارآفرینی گردشگری منجر نمی شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین پارادوکس سرمایه اجتماعی و شناسایی عوامل موثر بر آن، با استفاده از روش آمیخته اکتشافی و مطالعه موردی روستای ریچی در منطقه حفاظت شده کوهمره سرخی انجام شد. داده های پژوهش از طریق ۱۴ مصاحبه نیمه ساختاریافته، ۱۰۰ پرسشنامه و دلفی فازی با مشارکت ۱۵ خبره گردآوری و با تحلیل مضمون، آزمون t تک نمونه ای و روش دلفی فازی تحلیل شدند. یافته ها نشان داد با وجود سرمایه اجتماعی نسبتا مطلوب، ضعف سازوکارهای مالی، محدودیت های نهادی و چالش های محیطی مانع توسعه کارآفرینی گردشگری شده اند. بر این اساس، مفهوم جاسازی مالی سبز به عنوان چارچوبی اکتشافی برای تبیین شکاف میان سرمایه اجتماعی و کارآفرینی گردشگری پیشنهاد می شود. نتایج پژوهش حاضر می تواند در طراحی سیاست های توسعه گردشگری پایدار در مناطق حفاظت شده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اجتماعی ، گردشگری پایدار ، جاسازی مالی سبز ، مناطق حفاظت شده ، توسعه روستایی