سیاست مالی مکان محور در بازسازی شهری پس از جنگ

بازسازی شهری پس از جنگ یکی از پیچیده ترین فرآیندهای توسعه ای در جوامع معاصر محسوب می شود که ابعاد کالبدی، اقتصادی، اجتماعی و نهادی را به صورت هم زمان دربرمی گیرد. در این میان، سیاست مالی مکان محور به عنوان یکی از رویکردهای نوین سیاست گذاری عمومی، نقش مهمی در هدایت منابع مالی، کاهش نابرابری های فضایی و احیای ظرفیت های توسعه شهری ایفا می کند. هدف این مقاله، بررسی ابعاد نظری و اجرایی سیاست مالی مکان محور در فرآیند بازسازی شهری پس از جنگ و تحلیل تجارب کشورهای مختلف در این زمینه است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سیاست های مالی مکان محور در صورت برخورداری از حکمرانی شفاف، مشارکت اجتماعی، هماهنگی نهادی و برنامه ریزی فضایی یکپارچه، می توانند زمینه بازسازی پایدار شهرهای جنگ زده را فراهم سازند. همچنین، تجربه کشورهایی نظیر آلمان، ژاپن و کره جنوبی بیانگر آن است که سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت ها، مسکن و خدمات عمومی می تواند فرآیند احیای اقتصادی و اجتماعی شهرها را تسریع کند. در مقابل، چالش هایی نظیر فساد اداری، نابرابری فضایی، ضعف حکمرانی و وابستگی به منابع خارجی از مهم ترین موانع موفقیت این سیاست ها به شمار می روند.

کلیدواژه ها:

سیاست مالی مکان محور ، بازسازی شهری ، عدالت فضایی ، توسعه منطقه ای ، حکمرانی شهری