حافظه قوی یا فهم عمیق: بازاندیشی در تعریف دانش آموز موفق در مدرسه

پژوهش حاضر با محوریت بازاندیشی در تعریف دانش آموز موفق در مدرسه، به بررسی نسبت میان حافظه قوی، فهم عمیق و معیارهای رایج موفقیت تحصیلی پرداخته است. هدف اصلی مقاله، تبیین محدودیت های نگرش نمره محور و حافظه محور به موفقیت دانش آمزان و ارائه برداشتی جامع تر از یادگیرنده موفق بر پایه فهم مفهومی، توانایی کاربرد دانش، حل مسئله، پرسشگری، استقلال فکری و خودتنظیمی در یادگیری است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و مفاهیم مرتبط با حافظه، یادسپاری، یادگیری معنادار، فهم عمیق و شاخص های موفقیت تحصیلی با رویکردی مقایسه ای و تحلیلی بررسی شده اند. یافته های حاصل از بررسی ها نشان می دهد که حافظه، اگرچه یکی از بنیان های ضروری یادگیری و بازیابی اطلاعات به شمار می رود، به تنهایی نمی تواند بیانگر کیفیت یادگیری یا موفقیت واقعی دانش آموز باشد. یادگیری هنگامی از عمق بیشتری برخوردار است که دانش آموز بتواند میان مفاهیم ارتباط برقرار کند، آموخته ها را در موقعیت های جدید به کار گیرد، درباره مسائل استدلال کند و فرایند یادگیری خود را هدایت نماید. نتایج مقاله همچنین نشان می دهد که وابستگی افراطی به نمره و بازتولید محفوظات ممکن است تصویری ناقص از توانایی دانش آمزان ایجاد کند. بر این اساس، تعریف دانش آموز موفق نیازمند توجه هم زمان به حافظه، فهم، کاربرد دانش، تفکر انتقادی، خودتنظیمی، خلاقیت و مشارکت فعال در فرایند یادگیری است.

کلیدواژه ها:

حافظه ، فهم عمیق ، موفقیت تحصیلی ، یادگیری معنادار ، دانش آموز موفق ، ارزشیابی آموزشی