تحلیل نقش رهبری تحول آفرین در تقویت نوآوری معلمان با میانجی گری نگرش به ابهام در محیط مدرسه

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش رهبری تحول آفرین در پیش بینی رفتار نوآورانه معلمان مقطع ابتدایی شهر کرج با میانجی گری اجتناب از ابهام بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و در زمره پژوهش های توصیفی-همبستگی قرار دارد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان ابتدایی شهر کرج (۱۰۰۰ نفر) بود که از میان آن ها، ۲۷۸ نفر به روش جدول مورگان انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از سه پرسشنامه رفتار نوآورانه کاری، رهبری تحول آفرین (MLQ) و عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS) استفاده شد که همگی دارای پایایی و روایی مطلوبی (با ضریب آلفای کرونباخ بالای ۰/۹۰) در پژوهش حاضر بودند. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، همبستگی پیرسون و رگرسیون در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بین رهبری تحول آفرین و رفتار نوآورانه رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد و این سبک رهبری به طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق کاهش اجتناب از ابهام) بر نوآوری معلمان اثر می گذارد. همچنین مشخص شد که اجتناب از ابهام نقش میانجی را ایفا کرده و هرچه تمایل معلمان به اجتناب از ابهام کاهش یابد، جسارت آن ها در به کارگیری رفتارهای نوآورانه افزایش می یابد. در نهایت، نتایج تایید کرد که رهبری تحول آفرین با ایجاد امنیت روان شناختی و کاهش ترس از عدم قطعیت، بستر لازم برای ارتقای نوآوری در مدارس ابتدایی شهر کرج را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول آفرین ، رفتار نوآورانه ، اجتناب از ابهام ، معلمان دوره ابتدایی