نقش یادگیری اجتماعی هیجانی در مدیریت رفتار و بهبود تعاملات کلاسی دانش آموزان

یادگیری اجتماعی هیجانی یکی از رویکردهای مهم در آموزش و تربیت دانش آموزان است که بر توسعه توانایی های فردی و اجتماعی لازم برای شناخت و مدیریت هیجانات، برقراری روابط مثبت، تصمیم گیری مسئولانه و رفتار سازگارانه تاکید دارد. مدیریت رفتار و کیفیت تعاملات کلاسی از عوامل مهم در ایجاد محیط یادگیری مطلوب و افزایش مشارکت دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری اجتماعی هیجانی در مدیریت رفتار و بهبود تعاملات کلاسی دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش به روش مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعات و منابع مرتبط با حوزه آموزش، روان شناسی تربیتی و یادگیری اجتماعی هیجانی انجام شده است. یافته های بررسی نشان می دهد که تقویت خودآگاهی، خودمدیریتی، آگاهی اجتماعی، مهارت های ارتباطی و تصمیم گیری مسئولانه می تواند به کاهش تعارض های کلاسی، کنترل بهتر هیجانات، افزایش همکاری و بهبود روابط میان دانش آموزان و معلم کمک کند. همچنین، یادگیری اجتماعی هیجانی با ایجاد احساس امنیت، همدلی و مسئولیت پذیری، زمینه شکل گیری محیطی حمایتگر و مشارکت محور را فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

یادگیری اجتماعی هیجانی ، مدیریت رفتار ، تعاملات کلاسی ، دانش آموزان ، خودمدیریتی ، مهارت های اجتماعی