کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت و بهینه سازی شبکه های کامپیوتری

این مقاله به بررسی کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت و بهینه سازی شبکه های کامپیوتری می پردازد و نشان می دهد چگونه الگوریتم های داده محور می توانند تصمیم گیری های زمان واقعی را در مسیریابی، کنترل ازدحام، تخصیص پهنای باند و تضمین کیفیت خدمت ارتقا دهند. هدف، تبیین ظرفیت های عملیاتی و سیاستی برای گذار از مدیریت دستی به مدیریت هوشمند در بسترهای متنوع شامل شبکه های تعریف شده با نرم افزار، مجازی سازی کارکردهای شبکه و معماری لبه تا ابر است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با مرور سیستماتیک نمونه های مرجع، چارچوبی برای چرخه ادراک تا اقدام در شبکه های خودگردان ارائه می کند. یافته ها نشان می دهد بهره گیری از یادگیری نظارتی و تقویتی موجب کاهش تاخیر و نرخ از دست رفت بسته، بهبود گذردهی و دسترس پذیری، و کاهش مصرف انرژی می شود و در عین حال تشخیص ناهنجاری، پیش بینی خرابی و نگهداشت پیشگویانه را توانمند می کند. نتایج همچنین بر ضرورت حکمرانی داده، ناشناس سازی و شفافیت مدل ها برای افزایش اعتماد و پاسخ گویی تاکید دارد و نقشه راهی مرحله ای برای یکپارچه سازی با سامانه های موجود پیشنهاد می کند. جمع بندی نشان می دهد که ترکیب تله متری غنی، مدل های یادگیرنده و سیاست گذاری دقیق می تواند کارایی و تاب آوری شبکه را ارتقا دهد و بستر توسعه شبکه های خودترمیم را فراهم سازد، هرچند موضوعاتی مانند تعادل میان کارایی و توضیح پذیری و نیز استانداردسازی بین سکویی نیازمند پژوهش های تکمیلی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت شبکه ، یادگیری تقویتی ، کامپیوتر ، تشخیص ناهنجاری