تاثیر تدریس تعاملی بر رابطه معلم دانش آموز و کیفیت تربیت در مدرسه

تدریس تعاملی یکی از رویکردهای موثر در فرایند یاددهی یادگیری است که با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان، گفت وگو، همکاری و ارتباط دوسویه میان معلم و یادگیرنده، می تواند کیفیت روابط آموزشی و تربیتی در مدرسه را تحت تاثیر قرار دهد. رابطه معلم دانش آموز از عوامل مهم در شکل گیری محیط آموزشی مطلوب، افزایش انگیزه، احساس تعلق و رشد اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تدریس تعاملی بر رابطه معلم دانش آموز و کیفیت تربیت در مدرسه انجام شده است. این پژوهش به روش مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعات و منابع مرتبط با حوزه تعلیم و تربیت، روش های تدریس و روابط آموزشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که تدریس تعاملی با تقویت گفت وگو، اعتماد، احترام متقابل، مشارکت و همکاری می تواند رابطه معلم و دانش آموز را بهبود بخشد و زمینه ایجاد محیطی امن، حمایتگر و مشارکت محور را فراهم سازد. همچنین این رویکرد می تواند به تقویت مسئولیت پذیری، مهارت های اجتماعی و رشد همه جانبه دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

تدریس تعاملی ، رابطه معلم دانش آموز ، کیفیت تربیت ، مشارکت دانش آموز ، تعامل آموزشی ، مدرسه