تاثیر ابزارهای هوشمند آموزشی بر مشارکت، خودتنظیمی و رفتار یادگیری دانش آموزان

گسترش فناوری های هوشمند در نظام های آموزشی، زمینه تغییر در شیوه های یادگیری و الگوهای رفتاری دانش آموزان را فراهم کرده است. ابزارهای هوشمند آموزشی از طریق ارائه محتوای تعاملی، بازخورد فوری، شخصی سازی مسیر یادگیری و تحلیل عملکرد، می توانند شرایطی ایجاد کنند که دانش آموزان نقش فعال تری در فرایند یادگیری داشته باشند. هدف این مقاله، بررسی تاثیر ابزارهای هوشمند آموزشی بر مشارکت، خودتنظیمی و رفتار یادگیری دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی، مطالعات و یافته های مرتبط با کاربرد فناوری های هوشمند، سامانه های یادگیری تطبیقی، دستیارهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی و محیط های یادگیری دیجیتال را بررسی می کند. یافته های بررسی نشان می دهد که استفاده هدفمند از این ابزارها می تواند با افزایش تعامل، انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان همراه باشد و از طریق تعیین اهداف، پایش پیشرفت، دریافت بازخورد و اصلاح راهبردهای یادگیری، خودتنظیمی آنان را تقویت کند. همچنین، ابزارهای هوشمند با فراهم کردن محیط های یادگیری انعطاف پذیر، بر شیوه مطالعه، تعامل با محتوا و استمرار فعالیت های آموزشی اثرگذارند. بااین حال، اثربخشی این ابزارها به عواملی مانند سواد دیجیتال معلمان، کیفیت طراحی آموزشی، دسترسی عادلانه و نحوه استفاده pedagogical از فناوری وابسته است.

کلیدواژه ها:

ابزارهای هوشمند آموزشی ، مشارکت دانش آموزان ، خودتنظیمی یادگیری ، رفتار یادگیری ، هوش مصنوعی آموزشی