بازتعریف یادگیری در عصر نوین؛ نقش انعطافپذیری شناختی و تنظیم هیجان در ارتقای عملکرد تحصیلی

یادگیری در عصر نوین دیگر صرفا فرایند دریافت و بازتولید اطلاعات نیست، بلکه فرایندی پیچیده است که تحت تاثیر تعامل عوامل شناختی، هیجانی و محیطی قرار دارد. در این میان، انعطافپذیری شناختی و تنظیم هیجان از جمله مولفههای مهم روانشناختی هستند که میتوانند توانایی یادگیرنده را برای سازگاری با موقعیتهای جدید، مدیریت فشارهای آموزشی و حفظ عملکرد مطلوب تقویت کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش انعطافپذیری شناختی و تنظیم هیجان در ارتقای عملکرد تحصیلی و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. بررسی مبانی نظری و پژوهشهای مرتبط نشان میدهد که انعطافپذیری شناختی از طریق تغییر راهبردهای حل مسئله، پذیرش دیدگاههای متفاوت و سازگاری با الزامات جدید، زمینه یادگیری عمیقتر را فراهم میکند. از سوی دیگر، تنظیم هیجان به یادگیرنده کمک میکند اضطراب، ناکامی، خشم و فشار روانی ناشی از فرایند تحصیل را مدیریت کرده و منابع شناختی خود را در مسیر یادگیری به کار گیرد. تعامل این دو متغیر میتواند موجب افزایش خودکارآمدی، انگیزش، تمرکز و پایداری در انجام تکالیف شود. بر این اساس، توجه همزمان به ابعاد شناختی و هیجانی در سیاستگذاری و برنامهریزی آموزشی، میتواند زمینهساز شکلگیری یادگیرندگانی سازگار، خودتنظیم و توانمند باشد.

کلیدواژه ها:

انعطافپذیری شناختی ، تنظیم هیجان ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری ، خودتنظیمی ، روانشناسی تربیتی