نقش تکالیف عملکردی در تقویت یادگیری عمیق و کاربرد دانش دانش آموزان ابتدایی

تحول در رویکردهای یاددهی یادگیری سبب شده است توجه نظام های آموزشی از سنجش میزان حفظ اطلاعات به ارزیابی توانایی دانش آموزان در فهم، تفسیر، کاربرد و انتقال آموخته ها به موقعیت های جدید معطوف شود. در این میان، تکالیف عملکردی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای ارزشیابی اصیل و فرایندمحور، ظرفیت قابل توجهی برای پیوند میان آموزش، ارزشیابی و کاربرد دانش دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تکالیف عملکردی در تقویت یادگیری عمیق و کاربرد دانش دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش مروری و کتابخانه ای بوده و منابع فارسی و خارجی سال های اخیر در حوزه ارزشیابی عملکردی، ارزشیابی اصیل، یادگیری عمیق، انتقال یادگیری و ارزشیابی دوره ابتدایی بررسی و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد تکالیف عملکردی، در صورتی که متناسب با اهداف برنامه درسی، سطح رشد دانش آموز، مسائل واقعی زندگی و معیارهای روشن ارزشیابی طراحی شوند، می توانند دانش آموز را از بازتولید اطلاعات به سمت تحلیل، حل مسئله، استدلال، تولید محصول، تصمیم گیری و انتقال دانش سوق دهند. این تکالیف همچنین با فراهم کردن فرصت مشاهده عملکرد واقعی، خودارزیابی، بازخورد مستمر و اصلاح فعالیت، یادگیری را از یک رویداد مقطعی به فرایندی پویا تبدیل می کنند. در دوره ابتدایی، استفاده از فعالیت هایی مانند آزمایش، پروژه، ساخت محصول، حل مسئله واقعی، ارائه شفاهی، مشاهده، طبقه بندی، اندازه گیری و فعالیت های میان رشته ای می تواند موجب معنادار شدن مفاهیم درسی شود. با این حال، حجم زیاد کار معلم، نبود ملاک های روشن، اجرای صوری، نابرابری امکانات و ضعف در آموزش حرفه ای معلمان از چالش های اصلی محسوب می شوند. در مجموع، تکالیف عملکردی هنگامی که به عنوان جزئی از فرایند یادگیری و نه صرفا ابزار نمره دهی به کار گرفته شوند، می توانند به توسعه یادگیری عمیق، انتقال دانش و شایستگی های مورد نیاز دانش آموزان ابتدایی کمک کنند.