بررسی تاثیر بازی های آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده بر حل مسئله و یادگیری فعال دانش آموزان

تحول فناوری های آموزشی طی سال های اخیر زمینه پیدایش محیط های یادگیری تعاملی را فراهم کرده است که در آنها دانش آموز از دریافت کننده منفعل اطلاعات به مشارکت کننده فعال در فرایند یادگیری تبدیل می شود. بازی های آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده یکی از این رویکردهاست که با ترکیب عناصر بازی، اطلاعات دیجیتال و محیط واقعی، امکان تجربه مستقیم، مشاهده چندبعدی، حل چالش و دریافت بازخورد را در فرایند آموزش فراهم می کند. هدف مقاله حاضر بررسی ظرفیت بازی های آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده در ارتقای مهارت حل مسئله و یادگیری فعال دانش آموزان و تبیین سازوکارهای شناختی، انگیزشی و آموزشی مرتبط با آن است. پژوهش حاضر با روش مروری و کتابخانه ای انجام شده و مجموعه ای از مطالعات فارسی و خارجی مرتبط با بازی محوری، بازی های جدی، فناوری آموزشی، یادگیری فعال، مهارت های شناختی و واقعیت افزوده مورد تحلیل مفهومی قرار گرفته است. جمع بندی شواهد نشان می دهد که ترکیب فعالیت بازی محور با عناصر تعاملی واقعیت افزوده می تواند از طریق ایجاد مسئله های عینی، ارائه بازخورد فوری، افزایش مشارکت، تقویت توجه، تحریک کنجکاوی، تسهیل آزمون و خطا و فراهم کردن فرصت تجربه ورزی، شرایط مساعدی برای پرورش حل مسئله و یادگیری فعال ایجاد کند. بااین حال، اثربخشی این رویکرد به تناسب بازی با اهداف برنامه درسی، سطح شناختی دانش آموزان، نقش هدایتگر معلم، کیفیت طراحی آموزشی و دسترسی به زیرساخت مناسب وابسته است. ازاین رو، واقعیت افزوده زمانی می تواند به یک ابزار موثر آموزشی تبدیل شود که نه به عنوان جذابیت فناورانه، بلکه در قالب یک سناریوی یادگیری هدفمند و مبتنی بر مسئله به کار گرفته شود.