یادگیری تجربی و مهارت های زندگی اجتماعی: مبانی نظری، شواهد تجربی و کاربردهای عملی

یادگیری تجربی به عنوان رویکردی فعال و تعاملی، فرصت های عملی و واقعی برای فراگیران فراهم می آورد تا از طریق مشارکت مستقیم در فعالیت ها و بازخوردهای مستمر، مهارت های زندگی اجتماعی خود را تقویت کنند. این مقاله با مرور گسترده ادبیات نظری و پژوهشی، به بررسی سازوکارها، اثرات و چالش های اجرای یادگیری تجربی در ارتقای مهارت های اجتماعی-هیجانی می پردازد. یافته های پژوهش های مروری و فراتحلیل نشان می دهد که یادگیری تجربی در مقایسه با روش های سنتی، اثربخشی بیشتری در تقویت همدلی، همکاری، حل مسئله اجتماعی و خودکنترلی دارد. مقاله حاضر ضمن تبیین مبانی نظری یادگیری تجربی بر اساس چرخه چهارمرحله ای کولب، شواهد تجربی داخلی و بین المللی را تحلیل کرده و پیشنهاداتی برای بهبود کاربست آن در نظام های آموزشی ارائه می دهد.