عدالت آموزشی و فرهنگ مدرسه فراگیر: از نظریه تا عمل

عدالت آموزشی و آموزش فراگیر دو مفهوم بنیادین در نظام های آموزشی معاصر هستند که ارتباطی دیالکتیکی و متقابل با یکدیگر دارند. این مقاله با هدف تحلیل جامع رابطه میان عدالت آموزشی و فرهنگ مدرسه فراگیر، به بررسی مبانی نظری عدالت آموزشی از منظر رویکردهای توزیعی، توانمندی و فرهنگی می پردازد و سپس نقش فرهنگ مدرسه را به عنوان بستر اصلی تحقق آموزش فراگیر تحلیل می کند. یافته های این پژوهش که بر مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی استوار است، نشان می دهد که عدالت آموزشی فراتر از توزیع برابر منابع، مستلزم بازآفرینی فرهنگی در نهاد مدرسه است. فرهنگ مدرسه فراگیر، با مولفه هایی چون ارزش گذاری تنوع، مشارکت جمعی، رهبری تحول آفرین و نگرش های مثبت معلمان، شرط لازم برای تحقق عدالت آموزشی محسوب می شود. مقاله همچنین چالش های فرهنگی، ساختاری و نگرشی موجود در مسیر تحقق مدارس فراگیر را بررسی کرده و راهکارهایی عملی برای گذار از فرهنگ مدرسه سنتی به فرهنگ فراگیر ارائه می دهد.