نقش رایانش چندابری در افزایش تاب آوری زیرساخت های فناوری اطلاعات آموزش و پرورش

گسترش آموزش دیجیتال، توسعه سامانه های یکپارچه آموزشی، افزایش حجم داده های دانش آموزان و معلمان و وابستگی روزافزون فرایندهای مدیریتی و آموزشی به زیرساخت های فناوری اطلاعات، تاب آوری دیجیتال را به یکی از الزامات اساسی نظام آموزش و پرورش تبدیل کرده است. تمرکز خدمات الکترونیکی بر یک زیرساخت یا یک ارائه دهنده ابری، اگرچه می تواند مدیریت فنی را ساده تر سازد، در برابر اختلال های فنی، حملات سایبری، قطعی خدمات، محدودیت ظرفیت، از دست رفتن داده و وابستگی فناورانه آسیب پذیری ایجاد می کند. رایانش چندابری با توزیع خدمات، داده ها و ظرفیت پردازشی میان بیش از یک محیط ابری، می تواند به عنوان یکی از رویکردهای موثر در افزایش انعطاف پذیری و تداوم خدمات فناوری اطلاعات مورد توجه قرار گیرد. هدف مقاله حاضر تبیین نقش رایانش چندابری در افزایش تاب آوری زیرساخت های فناوری اطلاعات آموزش و پرورش و تحلیل فرصت ها، الزامات و چالش های امنیتی و مدیریتی آن است. روش پژوهش، مروری و مبتنی بر تحلیل منابع داخلی و خارجی مرتبط با رایانش ابری، محیط های چندابری، امنیت داده، حریم خصوصی، معماری سازمانی، حکمرانی داده و تحول دیجیتال است. یافته های حاصل از مرور منابع نشان می دهد معماری چندابری می تواند از طریق کاهش وابستگی به یک ارائه دهنده، توزیع بار پردازشی، ایجاد مسیرهای جایگزین برای ارائه خدمات، افزایش ظرفیت بازیابی پس از بحران، تفکیک داده های حساس و غیرحساس و توسعه نسخه های پشتیبان مستقل به افزایش تاب آوری زیرساخت های آموزشی کمک کند. در مقابل، افزایش تعداد ارائه دهندگان و محیط های ابری، پیچیدگی مدیریت هویت، کنترل دسترسی، سیاست های امنیتی، انتقال داده، نظارت و پاسخ گویی را افزایش می دهد. بر این اساس، استفاده موثر از رایانش چندابری در آموزش و پرورش نیازمند معماری سازمانی منسجم، چارچوب حکمرانی داده، مدیریت متمرکز هویت، اصل حداقل دسترسی، رمزنگاری، پایش یکپارچه، برنامه بازیابی از بحران و سازوکارهای جلوگیری از قفل شدگی به ارائه دهنده است. نتیجه گیری مقاله آن است که رایانش چندابری صرفا یک انتخاب فنی نیست، بلکه باید به عنوان بخشی از راهبرد تاب آوری دیجیتال نظام آموزشی در نظر گرفته شود.