نقش فناوری های ابری در توسعه آموزش دیجیتال و یادگیری هوشمند در مدارس

گسترش فناوری های دیجیتال، تحول در زیرساخت های اطلاعاتی و افزایش وابستگی مدارس به سامانه های برخط، ضرورت بازاندیشی در شیوه های ارائه خدمات آموزشی را دوچندان کرده است. در این میان، فناوری های ابری به عنوان یکی از مهم ترین زیرساخت های تحول دیجیتال، ظرفیت قابل توجهی برای توسعه آموزش دیجیتال، یادگیری هوشمند، ذخیره سازی و پردازش داده های آموزشی، اشتراک منابع، پشتیبانی از یادگیری انعطاف پذیر و بهبود مدیریت مدرسه فراهم ساخته اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش فناوری های ابری در توسعه آموزش دیجیتال و یادگیری هوشمند در مدارس تدوین شده است. روش پژوهش، مروری و مبتنی بر تحلیل منابع داخلی و خارجی مرتبط با رایانش ابری، امنیت داده، محیط های چندابری، تحول دیجیتال، معماری سازمانی مبتنی بر ابر و کاربردهای آموزشی این فناوری است. بررسی منابع نشان می دهد که بهره گیری از خدمات ابری می تواند دسترسی دانش آموزان و معلمان به محتوای آموزشی را از محدودیت های زمانی و مکانی رها سازد، تعاملات آموزشی را تسهیل کند، امکان شخصی سازی نسبی فرایند یادگیری را افزایش دهد و یک بستر یکپارچه برای مدیریت داده های آموزشی ایجاد نماید. همچنین، رایانش ابری با کاهش وابستگی مدارس به زیرساخت های سخت افزاری محلی و فراهم کردن ظرفیت مقیاس پذیر پردازش و ذخیره سازی، می تواند زمینه گسترش مدارس هوشمند و توسعه خدمات آموزشی دیجیتال را فراهم کند. با این حال، تحقق این ظرفیت ها نیازمند توجه جدی به امنیت اطلاعات، حریم خصوصی دانش آموزان، مدیریت دسترسی، تعامل پذیری سامانه ها، معماری سازمانی، تاب آوری خدمات و حکمرانی داده است. مطالعات مرتبط با امنیت چندابری، مدل اعتماد صفر، بلاک چین و کنترل های امنیتی نشان می دهند که توسعه آموزش ابری بدون استقرار چارچوب های امنیتی و مدیریتی مناسب می تواند مخاطراتی برای محرمانگی، تمامیت و دسترس پذیری داده های آموزشی ایجاد کند. بر این اساس، استفاده اثربخش از فناوری های ابری در مدارس مستلزم رویکردی تلفیقی است که در آن توسعه زیرساخت، توانمندسازی معلمان، حکمرانی داده، امنیت سایبری و طراحی آموزشی به طور هم زمان مورد توجه قرار گیرد.