اقدام پژوهی: «چگونه توانستم پرخاشگری یکی از دانش آموزان را کاهش دهم؟»

این اقدام پژوهی با عنوان «چگونه توانستم پرخاشگری یکی از دانش آموزان را کاهش دهم؟» به بررسی رفتار پرخاشگرانه دانش آموزی در کلاس سوم ابتدایی پرداخته است. پرخاشگری این دانش آموز، ناشی از عوامل محیطی و خانوادگی از جمله زندگی در محله ای پرتنش، تجربه خشونت خانگی و فقدان پدر بود. این رفتار نه تنها نظم کلاس را مختل می کرد، بلکه بر تعاملات اجتماعی و یادگیری او و همکلاسی ها تاثیر منفی گذاشته بود. برای کاهش پرخاشگری، راهکارهای چندبعدی شامل مداخلات فردی (آموزش مهارت های کنترل خشم، تقویت اعتمادبه نفس)، خانوادگی (مشاوره با مادر، بهبود محیط خانه) و مدرسه ای (تغییر روش های تدریس، ایجاد سیستم تشویقی) اجرا شد. همچنین، از هنردرمانی و فعالیت های گروهی برای تخلیه هیجانات استفاده گردید. نتایج نشان داد که پس از اجرای این راهکارها، پرخاشگری دانش آموز تا ۶۰ درصد کاهش یافت، مشارکت او در کلاس افزایش پیدا کرد و عملکرد تحصیلیش بهبود قابل توجهی داشت. این پژوهش اثربخشی رویکردهای جامع و مستمر در مدیریت پرخاشگری کودکان را تایید می کند و می تواند الگویی برای معلمان در مواجهه با چالش های مشابه باشد.