تربیت اخلاقی و رفتار شهروندی دانش آموزان: چارچوبی یکپارچه برای پرورش اخلاق و شهروندی

تربیت اخلاقی و پرورش رفتار شهروندی دو مقوله ی به هم پیوسته در آموزش وپرورش هستند که در عمل اغلب به صورت جداگانه behandle می شوند. این مقاله با بررسی رابطه ی نظری میان تربیت اخلاقی و تربیت شهروندی، ضرورت و مسیر حرکت از تفکیک به سوی یکپارچگی را بررسی می کند. تربیت اخلاقی با هدف پرورش شناخت، احساس و عادت های اخلاقی دانش آموزان طراحی می شود، در حالی که رفتار شهروندی به مشارکت، مسئولیت پذیری، احترام و همکاری دانش آموز به عنوان عضوی از جامعه اشاره دارد. یافته ها نشان می دهد که تربیت اخلاقی ریشه ی درونی رفتار شهروندی است و رفتار شهروندی، تجلی بیرونی و عمومی فضیلت های اخلاقی به شمار می رود. مدرسه ی اثربخش باید از انتقال صرف دانش فراتر رود و از طریق فرهنگ مدرسه ای، الگوسازی معلمان، عادت سازی و مشارکت عملی، رشد هم زمان اخلاق و رفتار شهروندی را محقق کند. در پایان، چارچوبی سه بعدی «شناخت–احساس–رفتار» برای تربیت اخلاقی و شهروندی پیشنهاد می شود.