بررسی حریم خصوصی بیماران در اتاق عمل بیمارستانهای آموزشی زنجان در سال:۱۳۹۸ دیدگاه بیماران و کارکنان اتاق عمل

مقدمه: رعایت حریم خصوصی از حقوق اساسی بیماران و از مهمترین اصول اخلاق حرفه ای و کیفیت مراقبت های سلامت است. با توجه به شرایط ویژه اتاق عمل و آسیب پذیری بیماران ارزیابی وضعیت رعایت حریم خصوصی در این محیط ضروری است. هدف این مطالعه با هدف تعیین وضعیت رعایت حریم خصوصی بیماران تحت عمل جراحی از دیدگاه بیماران و کارکنان اتاق عمل در بیمارستان های آموزشی شهر زنجان انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی مقطعی در سال ۱۳۹۸ بر روی ۳۲۳ بیمار تحت عمل جراحی و ۲۰۴ نفر از کارکنان اتاق عمل بیمارستان های آموزشی شهر زنجان انجام شد. نمونه گیری کارکنان به روش در دسترس و بیماران به روش تصادفی صورت گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد حریم خصوصی در سه بعد جسمی، اطلاعاتی و روانی جمع آوری و با نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: از دیدگاه بیماران رعایت کلی حریم خصوصی در ۸۶/۴ درصد موارد مطلوب ارزیابی شد. همچنین وضعیت حریم خصوصی در ابعاد جسمی و اطلاعاتی به ترتیب در ۷۷/۱ و ۷۲/۸ درصد موارد مطلوب بود در حالی که بعد روانی در سطح متوسط (۸۷ درصد) گزارش شد. از دیدگاه کارکنان نیز رعایت کلی حریم خصوصی در ۹۴/۱ درصد موارد مطلوب بود. در هر دو گروه بعد روانی پایین ترین امتیاز را به خود اختصاص داد. همچنین برخی ویژگی های جمعیت شناختی با میزان رعایت حریم خصوصی ارتباط آماری معنی داری داشتند. نتیجه گیری: اگرچه وضعیت کلی رعایت حریم خصوصی در اتاق عمل مطلوب ارزیابی شد، پایین بودن امتیاز بعد روانی نشان دهنده ضرورت تقویت آموزش های اخلاق حرفه ای، مهارت های ارتباطی و تدوین راهکارهای موثر برای ارتقای حفظ کرامت بیماران در محیط اتاق عمل است.

کلیدواژه ها:

حریم ، خصوصی ، بیمار ، اتاق عمل ، اخلاق حرفه ای ، حقوق بیمار