بررسی تاثیر هوش هیجانی و تاب آوری روانشناختی بر کیفیت خواب سلامت روان و کارایی عملیاتی پرستاران اتاق عمل

مقدمه پرستاران اتاق عمل به دلیل مواجهه با شرایط پرتنش ساعات کاری نامنظم و مسئولیت های حیاتی در معرض اختلالات خواب، مشکلات سلامت روان و کاهش کارایی عملیاتی قرار دارند. هوش هیجانی و تاب آوری روانشناختی به عنوان دو منبع درونی مهم، توانایی مقابله با فشارهای شغلی را افزایش می دهند. با این حال تاثیر همزمان این دو متغیر بر پیامدهای مذکور در جامعه پرستاران اتاق عمل کمتر بررسی شده است. روش کار: این مطالعه توصیفی همبستگی بر روی ۲۱۰ پرستار اتاق عمل شاغل در استان قم در سال ۱۴۰۵ انجام شد. نمونه گیری به روش تصادفی ساده و با استفاده از جدول اعداد تصادفی از میان لیست پرسنل اتاق های عمل انجام گرفت. با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هوش هیجانی (شوت)، تاب آوری (دیویدسون)، کیفیت خواب (پیتزبورگ)، سلامت عمومی و کارایی عملیاتی محقق ساخته جمع آوری و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که هوش هیجانی و تاب آوری با کیفیت خواب (r=۰.۴۲)، سلامت روان (r=۰.۵۱) و کارایی عملیاتی (r=۰.۴۴) رابطه معنادار دارند. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که این دو متغیر در مجموع ۳۴ درصد از واریانس کارایی عملیاتی را تبیین می کنند. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها تقویت هوش هیجانی و تاب آوری از طریق مداخلات آموزشی و حمایت های سازمانی می تواند راهبردی موثر برای بهبود کیفیت خواب، ارتقای سلامت روان و افزایش کارایی عملیاتی پرستاران اتاق عمل باشد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تاب آوری روانشناختی ، کیفیت خواب ، سلامت روان ، کارایی عملیاتی