نقش معنویت و کرامت انسانی در کیفیت رابطه درمانی همدلی بالینی و رضایت خانواده بیماران مبتلا به سرطان یک مرور سیستماتیک

مقدمه: در سال های اخیر، توجه به ابعاد غیرزیستی مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان، به ویژه معنویت و کرامت انسانی، به عنوان مولفه های کلیدی در بهبود کیفیت خدمات سلامت افزایش یافته است. این مطالعه با هدف بررسی سیستماتیک شواهد موجود درباره تاثیر معنویت و کرامت انسانی بر کیفیت رابطه درمانی همدلی بالینی و رضایت خانواده بیماران مبتلا به سرطان انجام شد. روش کار: این مطالعه به صورت مرور سیستماتیک و بر اساس دستورالعمل PRISMA انجام شد. جستجوی نظام مند در پایگاه های PubMed، Web of Science، Scopus و PsycINFO برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ صورت گرفت. مطالعاتی که به بررسی ارتباط معنویت و یا کرامت انسانی با پیامدهای ارتباطی و رضایتی در بیماران سرطانی و خانواده های آنان پرداخته بودند، وارد مطالعه شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که سطح بالاتر معنویت در بیماران و ارائه دهندگان خدمات سلامت با بهبود کیفیت رابطه درمانی، افزایش همدلی بالینی و کاهش فاصله عاطفی بین درمانگر و بیمار همراه است. همچنین رعایت کرامت انسانی شامل احترام به ارزش ها، باورها و خودمختاری بیمار، به طور معناداری با افزایش رضایت خانواده ها و ادراک مثبت آنان از کیفیت مراقبت مرتبط بود. با این حال ناهمگونی در ابزارهای سنجش و تعاریف مفهومی مقایسه مستقیم نتایج را محدود کرده است. نتیجه گیری: یافته ها بر اهمیت ادغام رویکردهای مبتنی بر معنویت و کرامت انسانی در مراقبت های سرطان تاکید دارند. طراحی مداخلات آموزشی برای ارتقای شایستگی های ارتباطی و معنوی درمانگران می تواند به بهبود تجربه بیماران و خانواده های آنان منجر شود. انجام مطالعات آینده با طراحی های استاندارد و ابزارهای معتبر برای تعمیق این حوزه ضروری است.

کلیدواژه ها:

معنویت ، کرامت انسانی ، ارتباط درمانی ، همدلی بالینی ، رضایت خانواده ، سرطان ، مرور سیستماتیک