کرامت محوری در مراقبت جراحی یک مطالعه کیفی از تجربیات پرستاران اتاق عمل ایرانی

مقدمه احترام به کرامت انسانی بیماران ستون بنیادین مراقبت پرستاری محسوب می شود اتاق عمل (OR) به عنوان یکی از پیچیده ترین و پر استرس ترین محیط ها در مراکز درمانی شرایط دشواری را برای بیماران و کارکنان بهداشت و درمان ایجاد می کند، لذا توجه به حفظ کرامت انسانی بیماران جراحی در این محیط از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف این مطالعه تبیین تجربیات پرستاران اتاق عمل در خصوص کرامت انسانی در فرآیند ارائه مراقبت های جراحی بود. روش کار این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوای کیفی متداول انجام شد محیط پژوهش شامل بیمارستان های ۵ آذر و صیاد شیرازی در گرگان بود. شرکت کنندگان، شامل ۱۵ پرستار اتاق عمل بودند که از طریق نمونه گیری هدفمند بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق فردی و نیمه ساختار یافته جمع آوری گردید پس از پیاده سازی مصاحبه های ضبط شده طبق رویکرد گرینهیم و لوندمن با استفاده از نرم افزار MAXQDA تحلیل شدند تاییدیه اخلاق پژوهش از کمیته اخلاق دانشگاه علوم پزشکی گلستان با کد ۱۳۹۵۲۲۱.IR.GUMS.REC اخذ گردید. یافته ها: تحلیل داده ها منجر به استخراج مفهوم انتزاعی عملکرد اخلاقی در مراقبت های جراحی شد که شامل دو مقوله فرعی: «حفاظت از هویت فردی بیمار» و «احترام به حق استقلال بیمار» بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که توجه به اصول اخلاقی در اتاق عمل صرفا یک الزام حرفه ای نیست بلکه بخشی جدایی ناپذیر از مراقبت انسانی و با کیفیت بالا محسوب می شود توجه به هویت فردی و حق تصمیم گیری بیمار می تواند منجر به افزایش احساس امنیت، اعتماد و رضایت از مراقبت شود بنابراین تقویت آموزش اخلاق حرفه ای و ترویج رویکرد بیمار محور در تیم جراحی نقشی اساسی در بهبود کیفیت مراقبت و جلب اعتماد بیمار ایفا می کند در نتیجه حفظ کرامت انسانی در اتاق عمل مستلزم نهادینه سازی ارزش های اخلاقی در تمامی ابعاد مراقبت های جراحی است

کلیدواژه ها:

پرستار اتاق ، عمل ، کرامت انسانی ، بیمار