پیش بینی انگ در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بر اساس پنهان سازی تشخیص و وضعیت فعالیتهای روزمره زندگی

مقدمه مولتیپل اسکلروزیس (MS) یکی از شایعترین بیماریهای مزمن سیستم عصبی مرکزی است که علاوه بر مشکلات جسمانی با پیامدهای روانی اجتماعی از جمله انگ و پنهان سازی تشخیص همراه است این عوامل می توانند بر کیفیت زندگی و تعاملات اجتماعی بیماران تاثیر منفی بگذارند. با توجه به محدود بودن شواهد در ایران این پژوهش با هدف تبیین انگ بر اساس پنهان سازی تشخیص و وضعیت فعالیتهای روزمره زندگی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود و با مشارکت ۱۲۰ بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه ویژگی های فردی و بالینی مقیاس RSS-MS برای سنجش انگ و پرسشنامه DISCO-MS برای ارزیابی پنهان سازی تشخیص گردآوری شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی آزمون تی مستقل تحلیل واریانس ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها بین نمره انگ و پنهان سازی تشخیص همبستگی مثبت و معناداری مشاهده شد (۶۳,. = ۲، ۰,۰۰۱ > P). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که پنهان سازی تشخیص (۰,۶۳ = P < ۰۰۰۱، B) و وضعیت فعالیتهای روزمره زندگی (۰٫۲۸ =،P < ۰٫۰۰۱، B) به طور مستقل قادر به پیش بینی نمره انگ بودند این مدل ۵۲ درصد از واریانس انگ را تبیین کرد ۰۵۲ (Adjusted سایر ویژگی های دموگرافیک و متغیرهای بالینی ارتباط آماری معناداری با نمره انگ نداشتند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که انگ در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تا حد زیادی با پنهان سازی تشخیص و وضعیت فعالیتهای روزمره زندگی مرتبط است. توجه به این عوامل در برنامه ریزی مداخلات روانی- اجتماعی و مراقبتهای حمایتی می تواند به کاهش انگ و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کند.

کلیدواژه ها:

مولتیپل اسکلروزیس ، انگ ، پنهان سازی ، تشخیص ، فعالیت های روزمره زندگی