خطاها و موانع ارتباطی در تحویل شیفت پرستار به پرستار در بخشهای اورژانس و راهبردهای پیشگیری و کاهش آنها یک مرور دامنه ای

مقدمه تحویل شیفت پرستار به پرستار در بخش اورژانس فرایندی حیاتی برای تداوم مراقبت و ایمنی بیمار است. با این حال، شرایط پویای اورژانس از جمله ازدحام، وقفه های مکرر و فشار کاری می تواند موجب انتقال ناقص، نادرست یا دیرهنگام اطلاعات و ابهام در مسئولیت مراقبت شود. هدف این مرور دامنه ای با هدف شناسایی انواع خطاهای ارتباطی، عوامل زمینه ساز و راهبردهای پیشگیری یا کاهش آنها در تحویل شیفت پرستار به پرستار در بخش های اورژانس انجام شد. روش کار این مرور دامنه ای بر اساس راهنمای موسسه جوانا بریگز و مطابق با بیانیه PRISMA-SCR انجام شد. پایگاه های Web of Science، Scopus، CINAHL، PubMed/MEDLINE و Embase از آغاز نمایه سازی تا ۳۱ خرداد ماه سال ۱۴۰۵ جست وجو شدند. منابع خاکستری، فهرست منابع مقالات و اسناد سازمان های حرفه ای و بین المللی نیز برای شناسایی منابع واجد شرایط بیشتر بررسی شدند. مطالعات اولیه ای وارد مرور شدند که تحویل شیفت پرستار به پرستار در بخش اورژانس را بررسی کرده و حداقل یکی از موضوعات خطاها یا موانع ارتباطی، کیفیت انتقال اطلاعات، عوامل زمینه ساز، مداخلات بهبود تحویل یا پیامدهای مرتبط با ایمنی بیمار را گزارش کرده بودند. یافته ها: از مجموع ۳۵۱ رکورد شناسایی شده پس از حذف موارد تکراری و انجام غربالگری ۱۴ مطالعه منتشر شده بین سال های ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۶ وارد مرور شدند. خطاها و موانع ارتباطی در سه مضمون اصلی طبقه بندی شدند: کاستی های محتوایی و فرایندی تحویل، موانع محیطی و سازمانی و مشکلات تعامل میان پرستاران. وقفه های مکرر، سروصدا، ازدحام، فشار کاری، پراکندگی مستندات و تعامل نامناسب میان پرستاران تحویل دهنده و تحویل گیرنده نیز کیفیت تحویل را تحت تاثیر قرار می دادند. راهبردهای بررسی شده شامل چارچوب های ساختاریافته ارتباطی مانند SBAR و ISBAR، رویکردهای مبتنی بر HIRAID و مدل های سازگار شده با محیط اورژانس، تحویل کنار تخت، چک لیست ها و ابزارهای مستندسازی و برنامه های آموزشی بود. مطالعات مداخله ای عمدتا بهبود کامل بودن و نظم انتقال اطلاعات، مستندسازی و کیفیت تحویل از دیدگاه پرستاران را گزارش کردند. نتیجه گیری خطاهای ارتباطی در تحویل شیفت پرستاران اورژانس صرفا ناشی از عملکرد فردی نیستند بلکه از تعامل عوامل محتوایی، فرایندی، محیطی، بین فردی و سازمانی ناشی می شوند. شواهد موجود نشان می دهد که استانداردسازی ساختار تحویل به ویژه در کنار آموزش مستندسازی منسجم و فراهم کردن فرصت پرسش و تایید با بهبود برخی شاخص های فرایندی انتقال اطلاعات همراه است.

کلیدواژه ها:

تحویل ، شیفت ، ارتباطات بالینی ، پرستاری ، اورژانس ، خطاهای ارتباطی ، ایمنی بیمار