تشخیص افتراقی تبهای طول کشنده در مناطق اندمیک مروری بر رویکردهای نوین آزمایشگاهی و بالینی در تب مالت مالاریا و لیشمانیوز

مقدمه تبهای طول کشنده (Persistent Febrile Illnesses) یکی از چالشهای تشخیصی مهم در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری محسوب می شوند. هم اندمیکی بیماریهای عفونی متعدد از جمله تب مالت (بروسلوز) مالاریا و لیشمانیوز احشایی همراه با علائم بالینی غیر اختصاصی و محدودیت امکانات تشخیصی در این مناطق تشخیص افتراقی را با دشواری قابل توجهی مواجه ساخته است. این مطالعه مروری با هدف بررسی رویکردهای نوین آزمایشگاهی و بالینی در تشخیص افتراقی این سه بیماری مهم در مناطق اندمیک تدوین شده است. روش ها: این مقاله مروری با جستجوی نظام مند در پایگاههای داده معتبر شامل Scopus، PubMed و Web of Science و با استفاده از کلیدواژه های مرتبط با تبهای طول کشنده، بروسلوز، مالاریا، لیشمانیوز احشایی و روش های تشخیصی نوین انجام شد. مقالات منتشر شده تا سال ۲۰۲۵ که به بررسی روش های تشخیصی این بیماری ها پرداخته بودند مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: بیماری های مشترک بین انسان و دام از جمله بروسلوز و عفونت های انگلی نظیر لیشمانیوز، سهم قابل توجهی در ایجاد تب های طول کشنده دارند. با توجه به هم پوشانی گسترده علائم بالینی و احتمال واکنش های متقاطع سرولوژیک، به کارگیری رویکردهای تشخیصی نوین نقشی کلیدی در تشخیص دقیق و به موقع این بیماری ها ایفا می کند. روش متاژنومیک نسل بعد (mNGS) به عنوان یک ابزار تشخیصی امیدبخش در موارد تب با منشاء نامشخص مطرح شده است. نتیجه گیری: اگرچه روش های سرولوژیک سنتی در تشخیص این بیماری ها نقش دارند، اما واکنش های متقاطع به ویژه در مناطق با شیوع چندین بیماری می تواند منجر به خطاهای تشخیصی شود. روش های مولکولی مانند mNGS تحولی در تشخیص دقیق و سریع این بیماری ها ایجاد کرده اند. با این حال، چالش هایی نظیر هزینه بالا و نیاز به تجهیزات پیشرفته دسترسی به این روش ها را در بسیاری از مناطق اندمیک با محدودیت مواجه می سازد و توسعه آزمون های تشخیص سریع با حساسیت و ویژگی بالاتر را ضروری می کند.

کلیدواژه ها:

تبهای طول کشنده ، تب مالت ، مالاریا ، لیشمانیوز احشایی ، تشخیص افتراقی ، متاژنومیک نسل بعد