بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر افزایش هوش هیجانی تاب آوری هیجانی و کاهش Compassion Fatigue در پرستاران اتاق عمل

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر افزایش هوش هیجانی تاب آوری هیجانی و کاهش فرسودگی شفقت (Compassion Fatigue) در پرستاران اتاق عمل بود. روش: این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی پرستاران اتاق عمل بیمارستان های شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۳۰ نفر و کنترل ۳۰ نفر جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه هوش هیجانی بار آن، مقیاس تاب آوری کاتر - دیویدسون و مقیاس کیفیت زندگی حرفه ای بخش فرسودگی شفقت بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات هوش هیجانی و تاب آوری هیجانی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته و میزان فرسودگی شفقت در این گروه به طور معناداری کاهش یافته است (۰.۰۵>P). نتیجه گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تغییر در فرایندهای روانی و افزایش انعطاف پذیری می تواند ابزاری موثر برای ارتقای سلامت روان و توانمندسازی کادر درمان به ویژه پرستاران اتاق عمل در مقابله با فشارهای شغلی باشد؛ لذا استفاده از این رویکرد در برنامه های سلامت روان بیمارستانی توصیه می گردد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) ، هوش هیجانی ، تاب آوری هیجانی ، فرسودگی ، شفقت ، پرستاران اتاق عمل