بررسی اثر بخشی آموزش ترکیبی MBSR و اخلاق دیجیتال بر کاهش استرس بهبود تصمیم گیری اخلاقی و تاب آوری پرستاران

مقدمه گسترش فناوری های دیجیتال در نظام سلامت، علاوه بر ایجاد فرصت های نوین چالش های اخلاقی و روان شناختی متعددی را برای پرستاران به همراه داشته است. استرس شغلی، تصمیم گیری اخلاقی و تاب آوری از مهم ترین عوامل موثر بر کیفیت مراقبت های پرستاری هستند. آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR) و آموزش اخلاق دیجیتال می تواند نقش مهمی در ارتقای سلامت روان و عملکرد حرفه ای پرستاران ایفا کند. هدف این پژوهش با هدف بررسی اثر بخشی آموزش ترکیبی کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی (MBSR) و آموزش اخلاق دیجیتال بر استرس ادراک شده، تصمیم گیری اخلاقی و تاب آوری پرستاران بیمارستان شهید بهشتی قم طراحی شده است. روش کار: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل پرستاران شاغل در بیمارستان شهید بهشتی قم بوده و ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شده اند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استرس ادراک شده (PSS-۱۰)، مقیاس تاب آوری کانر دیویدسون (CD-RISC-Yo) و پرسشنامه تصمیم گیری اخلاقی پرستاران است. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آمار توصیفی، شاپیرو-ویلک، لوین و تحلیل کوواریانس چند متغیره (MANCOVA) در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل شد. یافته ها: آموزش ترکیبی MBSR و اخلاق دیجیتال موجب کاهش استرس ادراک شده و بهبود تصمیم گیری اخلاقی و تاب آوری پرستاران در مقایسه با گروه کنترل شد. نتیجه گیری: اجرای این برنامه آموزشی ضمن ارتقای سلامت روان و توانمندی های حرفه ای پرستاران به بهبود کیفیت مراقبت، افزایش ایمنی بیمار و توسعه برنامه های آموزشی مبتنی بر شواهد در مراکز درمانی کمک می کند.

کلیدواژه ها:

ذهن آگاهی ، MBSR ، اخلاق دیجیتال ، استرس ادراک شده ، تاب آوری ، پرستاران