بهداشت دهان و دندان؛ حلقه فراموش شده در پیشگیری از پنومونی وابسته به ونتیلاتور در ICU

مقدمه بیماران بستری در ICU به دلیل ضعف سیستم ایمنی بیماری های زمینه ای و استفاده از ونتیلاتور مکانیکی در معرض خطر بالای عفونت های بیمارستانی هستند. یکی از مسیرهای شناخته شده، عفونت کلونیزاسیون میکروبی حفره دهان و اوروفارنکس است که می تواند به راه های هوایی تحتانی و ایجاد پنومونی وابسته به ونتیلاتور (VAP) منجر شود. به همین دلیل بهداشت دهان و دندان به عنوان بخشی حیاتی از مراقبت های بالینی اهمیت پیدا می کند. روش کار: این مطالعه به صورت مرور روایتی انجام شد و منابع علمی مرتبط با نقش بهداشت دهان در پیشگیری از VAP در بیماران ICU از پایگاه های Scopus، PubMed و Web of Science جست وجو گردید. مطالعات انتخاب شده شامل RCT، متاآنالیز، مرور سیستماتیک و مقالات کاربردی منتشر شده در دهه گذشته بودند. سپس داده ها به صورت توصیفی و تحلیلی بر اساس مداخلات دهانی، نتایج بالینی و نقش پرستاران دسته بندی و جمع بندی شدند. یافته ها نشان می دهد که بهداشت دهان ضعیف یکی از عوامل اصلی بروز VAP است و اقدامات ترکیبی مانند مسواک زدن همراه با دهان شویه کلرهگزیدین نسبت به استفاده تنها از کلرهگزیدین یا مسواک زدن منفرد اثر قابل توجهی در کاهش بروز VAP دارد. همچنین ترکیب مراقبت دهان با اصول دیگر ICU مانند پوزیشن دهی بیمار می تواند موثرتر باشد. آموزش پرستاران و حضور تیم تخصصی بهداشت دهان نقش مهمی در بهبود عملکرد مراقبتی و کاهش طول بستری و مرگ ومیر بیماران دارد. بحث بهداشت دهان و دندان در بیماران ICU نه یک اقدام تشریفاتی بلکه یک ضرورت پیشگیرانه بالینی است. نتیجه گیری اجرای پروتکل های جامع مراقبت دهان توسط پرستاران و استانداردسازی روش ها می تواند نتایج بالینی بیماران، طول اقامت در ICU و شیوع VAP را بهبود بخشد. عدم توجه به این مراقبت ها فرصت مهمی برای پیشگیری از عوارض جدی را از دست می دهد و باید در سیاست گذاری های ICU جایگاه ویژه ای داشته باشد.

کلیدواژه ها:

بهداشت دهان ، پنومونی وابسته به ونتیلاتور ، ICU ، پیشگیری از عفونت