هوش مصنوعی در تشخیص درمان و جراحی از راه دور یک مرور نظام مند

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CNTCONF07_101

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405

چکیده مقاله:

مقدمه هوش مصنوعی و یادگیری ماشین انقلابی در دقت تشخیصی و نتایج جراحی ایجاد کرده اند همچنین جراحی های رباتیک و تله جراحی امید به افزایش دقت و کاهش عوارض را تقویت کرده اند اما فقدان یکپارچگی شواهد مانع پذیرش گسترده آنها شده است. این مطالعه با هدف ارزیابی جامع اثربخشی هوش مصنوعی در تشخیص و درمان بیماری های جراحی و نقش آن در جراحی های رباتیک و تله جراحی انجام شد. روش کار در این مرور نظام مند جستجوی گسترده در پایگاه های بین المللی Web of Science Core، Scopus PubMed/Medline Collection موتور جستجوگر Google Scholar و پایگاه های ملی Irandoc Magiran SID با کلیدواژه های "Artificial" "Spinal Diagnosis Telesurgery"،"Robotic Surgery"،Intelligence" و "Cranial Surgery" و کلمات مرتبط صورت گرفت معیارهای ورود مقالات فارسی و انگلیسی و مرتبط با کاربرد بالینی هوش مصنوعی در انسان بود. مطالعات مروری، نامه به سردبیر و مقالات ارائه شده در همایش ها و سمینارها حذف شدند برای زمان محدودیتی اعمال نشد از مجموع ۱۳۵۰ مقاله اولیه پس از حذف موارد تکراری و غربالگری ۶۰ مقاله انتخاب شد. چکیده طبق PRISMA گزارش شد. یافته ها: مدل های هوش مصنوعی دقت بالایی در تشخیص آسیب شناسی های ستون فقرات و جمجمه نشان دادند. جراحی های رباتیک با هدایت هوش مصنوعی، نسبت به روش های سنتی دقت بیشتر، عوارض کمتر و کاهش مواجهه با اشعه را به همراه داشته اند. با این حال، چالش هایی نظیر سوگیری، داده ها، عدم شفافیت الگوریتم ها، هزینه های بالا و موانع قانونی موانع جدی بر سر راه پذیرش این فناوری ها هستند. در حوزه جراحی از راه دور فناوری های پیشرفته و شبکه های G۵ امکان هدایت جراحی از فواصل دور را فراهم کرده اند اما مسئولیت پذیری در قبال خطاها همچنان یک چالش اساسی است. نتیجه گیری: هوش مصنوعی و جراحی رباتیک، پتانسیل چشمگیری در بهبود نتایج جراحی دارند، اما غلبه بر موانع فنی، اخلاقی و قانونی برای تحقق عدالت در دسترسی و حفظ کرامت انسانی در عصر پزشکی دیجیتال ضروری است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

رضا پیازکنار

گروه پرستاری واحد یزد دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران