تاثیر فناوریهای دیجیتال بر سلامت معنوی نوجوانان یک مطالعه مروری سیستماتیک
محل انتشار: هفتمین همایش ملی مراقبت و درمان با محوریت « مراقبت و درمان انسان محور در عصر نوآوری و تحول دیجیتال »
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CNTCONF07_071
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: نوجوانان به عنوان بومیان دیجیتال در عصر اطلاعات، توانایی استفاده ماهرانه از فناوری دیجیتال را دارند. علی رغم داشتن جنبه های منفی، امروزه فناوری های اینترنتی در فرآیند آموزشی نوجوانان ادغام شده و به عنوان ابزاری مهم در توسعه فکری، اجتماعی و معنوی آنها عمل می کنند. هدف معنویت با چندین پیامد مثبت سلامتی و روانی اجتماعی یعنی سلامت روان، بیشتر مرتبط است؛ بنابر این معنویت باید در پرداختن به سلامت روان نوجوانان و جوانان امروزی در نظر گرفته شود؛ لذا این مطالعه مروری با هدف بررسی تاثیر فناوری های دیجیتال بر سلامت معنوی نوجوانان انجام شد. روش کار: در این مطالعه کلیه مقالات چاپ شده در طی سال های ۲۰۱۰-۲۰۲۶ به دو زبان فارسی و انگلیسی مورد بررسی قرار گرفتند. نتیجه این جستجو دستیابی به ۳۵ مقاله مرتبط با موضوع بود که از این میان ۱۶ مقاله به علت دارا نبودن معیارهای ورود از مطالعه حذف و نهایتا ۱۹ مطالعه وارد پژوهش شدند. یافته ها: نتایج تجزیه و تحلیل داده ها در دو دسته تقسیم بندی شد: جنبه های مثبت و جنبه های منفی. جنبه های منفی شامل تاثیر منفی بر روان و معنویت جوانان، گرایش به خشونت، تضعیف ثبات روانی، عدم قدردانی از ارزش های معنوی، مختل کردن هماهنگی درون خانواده ها، از بین بردن اعتماد، افزایش درگیری بین اعضای خانواده، تاثیرات منفی بر سلامت جسمی. جنبه های مثبت شامل ارتقای ارزش های ملی، متحد کردن جامعه بر اساس غرور ملی و وحدت معنوی، به کارگیری رویکردهای نوآورانه در سطوح ملی و بین المللی در فرآیندهای آموزشی و ایجاد انگیزه جهت توسعه علمی و اقتصادی کشور. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه می توان گفت که موسسات آموزشی و سازمان های اجتماعی باید برای آموزش سواد دیجیتال همکاری کنند و به جوانان و نوجوانان کمک کنند تا اطلاعاتی را که به صورت آنلاین با آنها مواجه می شوند به طور انتقادی ارزیابی کنند و آنها را به استفاده مسئولانه از فناوری تشویق کنند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمانه علی زاده
استادیار دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
شهریار استوار
کارشناسی ارشد پرستاری مرکز آموزشی و درمانی کودکان مردانی آذر دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران