رابطه استرس شغلی با کیفیت زندگی کاری پرستاران

مقدمه: استرس شغلی یکی از عوامل مهم تاثیرگذار بر کیفیت زندگی کاری پرستاران است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین استرس شغلی و کیفیت زندگی کاری پرستاران بخش کودکان انجام شد. روش کار: این مطالعه توصیفی همبستگی بر روی ۲۰۵ پرستار بخش کودکان بیمارستان مطهری ارومیه انجام شد. داده ها با پرسشنامه های استرس شغلی اسیپو و کیفیت زندگی کاری والتون جمع آوری و با آزمون های ناپارامتریک تحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمره استرس شغلی ۲۴/۷۳ ± ۷۲/۱۷۲ و میانگین کیفیت زندگی کاری ۳۲/۱۱ ± ۰۷ بود. نتایج همبستگی اسپیرمن نشان داد بین استرس شغلی و کیفیت زندگی کاری رابطه منفی و معنی دار وجود دارد همچنین استرس شغلی با سلامت جسمی و روانی نیز همبستگی منفی معنی دار داشت. از نظر عوامل دموگرافیک استرس شغلی با سن، سابقه کار، وضعیت تاهل و شیفت کاری تفاوت معنی دار داشت، اما با جنسیت تفاوتی نداشت؛ در مقابل کیفیت زندگی کاری تنها با جنسیت اختلاف معنی دار نشان داد و در زنان پایین تر بود. نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد افزایش استرس شغلی با کاهش کیفیت زندگی کاری همراه است و این رابطه در ابعاد جسمی و روانی نیز قابل مشاهده است. به نظر می رسد عوامل سازمانی و روانی نقش مهم تری نسبت به ویژگی های فردی در کیفیت زندگی کاری دارند. توجه به مداخلات مدیریتی و حمایتی برای کاهش استرس و ارتقای کیفیت زندگی پرستاران ضروری است.

کلیدواژه ها:

استرس شغلی ، کیفیت زندگی کاری ، پرستاران بخش کودکان ، ارومیه