ارتباط سبک های دلبستگی با مشکلات روان تنی: نقش میانجی اجتناب تجربهای و ارائه ی مداخله ی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)

هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی (ناایمن-اجتنابی و ناایمن-اضطرابی) و بروز مشکلات روان تنی و همچنین بررسی نقش میانجی گر «اجتناب تجربه ای» در این رابطه است. علاوه بر این، پژوهش حاضر به دنبال ارزیابی اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) در کاهش علائم روان تنی از طریق کاهش اجتناب تجربه ای در افرادی با سبک های دلبستگی ناایمن است.روش کار: این مطالعه در قالب یک مدل مسیر (Path Analysis) و طرح آزمایشی (Experimental Design) انجام شد. نمونه های پژوهش شامل افرادی با علائم روان تنی بودند که از طریق پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان، مقیاس اجتناب تجربه ای و پرسشنامه علائم جسمانی ارزیابی شدند. گروه مورد نظر به دو گروه آزمایش (دریافت ACT) و کنترل تقسیم شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که سبک های دلبستگی ناایمن با شدت علائم روان تنی رابطه مثبت و معناداری دارند. همچنین، اجتناب تجربه ای به عنوان یک متغیر میانجی عمل کرده و رابطه دلبستگی ناایمن با مشکلات روان تنی را تقویت می کند؛ به این معنا که افراد با دلبستگی ناایمن، تمایل بیشتری به اجتناب از تجربه های دشوار عاطفی دارند و همین امر منجر به تبدیل استرس های روانی به علائم جسمانی (Somatization) می شود. نتایج پس آزمون نشان داد که مداخله ACT به طور معناداری منجر به کاهش اجتناب تجربه ای و در نتیجه کاهش شدت مشکلات روان تنی در گروه آزمایش شده است.نتیجه گیری:* یافته ها حاکی از آن است که ریشه های دلبستگی در کودکی از طریق ایجاد الگوهای اجتنابی در مواجهه با هیجانات، زمینه ساز بیماری های روان تنی می شوند. رویکرد ACT با جایگزینی «پذیرش» به جای «اجتناب»، می تواند مسیر بهبودی بیماران روان تنی را هموار کند.

کلیدواژه ها:

ریشه های دلبستگی ، اجتناب تجربه ای ، مشکلات روان تنی ، استرس های روانی