بررسی اثربخشی برنامه آموزشی لگومحور بر مهارت های حل مسئله و اعتماد به نفس ریاضی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی برنامه آموزشی لگومحور (مبتنی بر استفاده از قطعات لگوی فیزیکی در قالب فعالیت های ساختاریافته پژوهشگرساخته) بر مهارت حل مسئله و اعتمادبه نفس ریاضی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر سرایان انجام شد. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر سرایان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۶۹۰ نفر تشکیل می دادند که از میان آنان، ۳۰ نفر واجد ملاک های ورود، به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جای گرفتند. برنامه آموزشی لگو محور طی ۱۰جلسه ۴۵ دقیقه ای برای گروه آزمایش توسط محقق در محتوای درس ریاضی اجرا شد، در حالی که گروه کنترل تحت آموزش معمول قرار داشت. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اعتمادبه نفس ریاضی فنما و شرمن (۱۹۷۶) و پرسشنامه مهارت حل مسئله هپنر (۱۹۸۲) استفاده شد. داده های حاصل با استفاده از روش های تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره در نرم افزار SPSS۲۵ تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد اثر گروه بر ترکیب دو متغیر وابسته تاثیرمعناداری داشت (۶۱۲/۱۳=f، ۲۵،۲=df، ۰۰۰/۰=p). بررسی تحلیل کوواریانس تک متغیره نشان داد برنامه آموزشی لگومحور بر اعتمادبه نفس ریاضی (۲۳۶/۳۴=f، ۱،۲۷=df، ۰۰۰/۰=p، ۵۵۹/۰= η²) و مهارت حل مسئله ریاضی(۷۱۸/۱۲=f، ۱،۲۷=df، ۰۰۱/۰=p، ۳۲۰/۰= η²) تاثیر معناداری داشت. می توان نتیجه گرفت که برنامه آموزشی لگو محوربا فراهم آوردن فرصت یادگیری فعال، عینی و مبتنی بر ساخت گرایی، می تواند ابزاری موثر در ارتقای مهارت حل مسئله و اعتمادبه نفس ریاضی دانش آموزان دوره ابتدایی باشد؛ لذا با توجه به یافته ها بهره گیری از برنامه آموزشی لگو محوردر کلاس های ریاضی پایه ششم توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

برنامه آموزشی لگومحور ، مهارت حل مسئله ، اعتمادبه نفس ، ریاضی ، دانش آموز.