تاثیر آموزش تغییرات اقلیمی بر سواد محیط زیستی دانش آموزان متوسطه دوم

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از مهم ترین چالش های فراروی بشریت در قرن بیست ویکم، نیازمند تربیت نسلی آگاه، مسئول و توانمند در مواجهه با پیامدهای زیست محیطی آن است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش تغییرات اقلیمی بر سواد محیط زیستی دانش آموزان دوره متوسطه دوم انجام شده است. این مقاله با رویکرد توصیفیتحلیلی و با استفاده از روش مرور نظام مند، به تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های داخلی و خارجی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۶ می پردازد. یافته ها نشان می دهد که آموزش تغییرات اقلیمی در سه حوزه اصلی بر سواد محیط زیستی دانش آموزان تاثیر می گذارد: افزایش دانش علمی و درک مفاهیم اقلیمی (کلر و همکاران، ۲۰۲۳؛ سدلر و همکاران، ۲۰۲۴)، تقویت نگرش ها و مسئولیت پذیری زیست محیطی (استراتفرد، ۲۰۲۴؛ او ای سی دی، ۲۰۲۵)، و توانمندسازی برای کنشگری و رفتارهای پایدار (پراتاما و همکاران، ۲۰۲۴؛ یونسکو، ۲۰۲۱). همچنین، یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای نوین آموزشی نظیر یادگیری مبتنی بر مسئله، مدل سازی علمی و روش های تعاملی و چندوجهی، در مقایسه با روش های سنتی و صرفا نظری، تاثیر چشمگیرتری بر سواد محیط زیستی دانش آموزان داشته اند (گریش و همکاران، ۲۰۲۳؛ بفردینگ و کلوسر، ۲۰۲۳). با این حال، چالش هایی نظیر کمبود منابع آموزشی مناسب، ضعف دانش تخصصی معلمان و نبود فضای کافی در برنامه درسی، موانعی جدی در مسیر تحقق آموزش موثر تغییرات اقلیمی محسوب می شوند (کلموس و اگی من، ۲۰۲۲؛ شریفی و کریمی، ۱۴۰۱). نتیجه آنکه سرمایه گذاری هدفمند بر آموزش تغییرات اقلیمی در دوره متوسطه دوم، نه تنها به ارتقای سواد محیط زیستی دانش آموزان می انجامد، بلکه زمینه ساز تربیت نسلی با صلاحیت های شهروندی فعال و متعهد به پایداری محیط زیست خواهد بود.

کلیدواژه ها:

آموزش تغییرات اقلیمی ، سواد محیط زیستی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، یادگیری مبتنی بر کاوش ، کنشگری اقلیمی