بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی در نوجوانان دختر بی سرپرست و بد سرپرست

در جامعه ای با ساختارهای حمایتی ناپایدار، نوجوانان دختر بی سرپرست و بدسرپرست به دلیل فقدان حمایت های عاطفی و اجتماعی، در معرض بالاترین سطح از احساس تنهایی قرار دارند. از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر احساس تنهایی عاطفی-اجتماعی در نوجوانان دختر بی سرپرست و بدسرپرست تحت پوشش بهزیستی و کمیته امداد شهر فاروج انجام شد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون– پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۸۳ نوجوان دختر بی سرپرست و بدسرپرست شهر فاروج در سال ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۲۴ نفر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای، تحت مداخله آموزشی مبتنی بر پکیج درمان شناختی رفتاری قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد احساس تنهایی عاطفی-اجتماعی دی توماسو (۲۰۰۴) گردآوری و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و آزمون های تحلیل کوواریانس تک متغیره (ANCOVA) و چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری تاثیر معناداری بر کاهش احساس تنهایی عاطفی-اجتماعی در گروه آزمایش داشته است(۰۵/۰>p). بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که مداخله های مبتنی بر درمان شناختی رفتاری می توانند به عنوان یک راهکار موثر روانی- اجتماعی در برنامه های حمایتی نهادهایی مانند بهزیستی و کمیته امداد مورد استفاده قرار گیرند تا سلامت روانی این گروه آسیب پذیر تقویت شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، احساس تنهایی عاطفی-اجتماعی.