عدالت آموزشی در فرآیندهای اداری دانشگاه

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل عدالت اداری در فرآیندهای آموزشی دانشگاه از منظر دانشجویان به عنوان دریافت کنندگان خدمات انجام شد. با توجه به نقش فزاینده تجربه دانشجویی در ارزیابی کیفیت آموزش عالی، تمرکز بر ادراک عدالت در ساختارهای اداری می تواند تصویری دقیق تر از عملکرد نهادی دانشگاه ارائه دهد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث روش، توصیفی–پیمایشی از نوع همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان یکی از دانشگاه های دولتی در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان، نمونه ای ۳۶۴ نفری به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر چارچوب عدالت سازمانی در سه بعد عدالت توزیعی، عدالت رویه ای و عدالت تعاملی بود که روایی آن از طریق نظر خبرگان و تحلیل عاملی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (۰.۸۹) تایید شد. نتایج نشان داد میانگین ادراک عدالت اداری در سطحی متوسط قرار دارد و در میان ابعاد سه گانه، عدالت تعاملی بالاترین و عدالت رویه ای پایین ترین میانگین را به خود اختصاص داده است. تحلیل همبستگی و رگرسیون چندگانه حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار میان ابعاد عدالت اداری و تجربه کلی دانشجویان از خدمات آموزشی بود، به گونه ای که عدالت رویه ای بیشترین سهم را در تبیین رضایت از خدمات اداری داشت. همچنین تفاوت هایی در ادراک عدالت میان مقاطع تحصیلی مشاهده شد. بر اساس یافته ها، بهبود شفافیت فرآیندهای اداری، استانداردسازی رویه ها و تقویت مهارت های ارتباطی کارکنان می تواند نقش موثری در ارتقای تجربه دانشجویی و افزایش اعتماد نهادی ایفا کند. توجه نظام مند به عدالت اداری به عنوان بخشی از کیفیت آموزش عالی، ضرورتی مدیریتی و تربیتی در دانشگاه ها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

عدالت اداری ، عدالت سازمانی ، عدالت رویه ای ، تجربه دانشجویی ، خدمات آموزشی ، آموزش عالی