هوش هیجانی معلم: چگونه ارتباط عاطفی سالم با دانش آموزان، یادگیری را تسهیل می کند؟

در پارادایم های نوین آموزشی، فراتر از انتقال صرف دانش، توجه به ابعاد عاطفی و روانشناختی فرآیند یادگیری به یکی از اولویت های استراتژیک مدیریت آموزشی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هوش هیجانی معلم در تسهیل فرآیند یادگیری و تحلیل چگونگی ایجاد ارتباطات عاطفی سالم با دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی این تحقیق بر این بنیاد استوار است که چگونه توانمندی های هیجانی معلمان (شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی) می تواند محیط کلاسی را از یک فضای صرفا انتقال دهنده اطلاعات به یک زیست بوم یادگیری حمایتی و پویا تبدیل کند. روش پژوهش در این مطالعه، از نوع کتابخانه ای و اسنادی است که با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی بر روی متون علمی، مقالات پژوهشی و گزارش های معتبر داخلی و بین المللی انجام شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی معلم تنها یک مهارت مکمل نیست، بلکه زیربنای اصلی مدیریت کلاس و انگیزش درونی دانش آموزان محسوب می شود. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که معلمان با سطح هوش هیجانی بالا، قادرند با درک نیازهای عاطفی و مدیریت تنش های کلاسی، از بروز اضطراب یادگیری جلوگیری کرده و فضای امن روانی لازم برای تفکر انتقادی و خلاقیت را فراهم آورند. همچنین، پیوند میان همدلی معلم و امنیت عاطفی دانش آموز، مستقیما بر بهبود عملکرد شناختی و پایداری یادگیری تاثیرگذار است. در نهایت، این مطالعه پیشنهاد می کند که در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان و سیاست های مدیریت آموزش، باید گذار از رویکردهای صرفا شناختی به رویکردهای مبتنی بر هوش هیجانی و تاب آوری عاطفی مدنظر قرار گیرد تا کیفیت یادگیری در سطوح مختلف ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلم ، ارتباط عاطفی ، تسهیل یادگیری ، مدیریت آموزشی ، امنیت روانی ، همدلی آموزشی.