بررسی شاخص های پایدار در عمران و معماری و نقش آن ها در توسعه شهری مطالعه موردی کهن آباد

این پژوهش به بررسی شاخص های پایداری در حوزه عمران و معماری و نقش آن ها در توسعه شهری می پردازد و با تمرکز بر شهر کهن آباد، تلاش می کند میزان انطباق وضعیت موجود با اصول توسعه پایدار را تحلیل کند. کهن آباد به عنوان یکی از سکونتگاه های تاریخی و روبه رشد منطقه، در سال های اخیر با چالش هایی همچون تغییر الگوی کاربری زمین، رشد جمعیت، و نیاز به بهبود کیفیت محیط ساخته شده مواجه بوده است. در این مطالعه، شاخص هایی نظیر کارایی انرژی، مدیریت منابع، کیفیت فضاهای شهری، و پایداری زیست محیطی مورد ارزیابی قرار گرفته و داده های حاصل از مشاهدات میدانی و تحلیل های کارشناسی بررسی شده اند. نتایج نشان می دهد که با وجود ظرفیت های بالقوه شهری و فرهنگی در کهن آباد، فاصله قابل توجهی با استانداردهای توسعه پایدار وجود دارد؛ اما با اصلاح الگوهای طراحی شهری، ارتقای زیرساخت ها و توجه به هویت معماری بومی، امکان حرکت به سوی توسعه ای متوازن و پایدار فراهم است.کهن آباد به عنوان یکی از سکونتگاه های با پیشینه تاریخی و ساختار کالبدی ارزشمند، نمونه ای شاخص از تعامل میان بستر طبیعی و الگوهای معماری بومی به شمار می رود. در پایان این نوشتار طی یک بررسی تطبیقی به مقایسه مفاهیم،اصول و ویژگی های معماری پایدار در شهرداری کهن آباد پرداخته شده است. حاصل این بررسی تطبیقی دستیابی به مفاهیم و ویژگی های مشترک است که قابل کشف و بازشناسی است؛ استخراج این اصول وویژگی های پایدار از تاریخ معماری ایرانی، رهیافت های نظری وحتی گاهی روش های کاربردی را برای معماران معاصر ایرانی به ارمغان خواهد آورد که با تکیه بر چنین تجربیاتی می توان هم معماری پایدار را با معماری بومی و ایرانی تبیین کرد و هم هویت از دست رفته معماری اصیل ایرانی را دوباره بازیابی نمود.

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، اصول معماری پایدار ، رویکر معماری پایداری ، شهرداری کهن آباد.