بهبود سطح رضایت شغلی و کاهش فرسودگی اداری همکاران از طریق بهینه سازی تقسیم وظایف و محیط کار

رضایت شغلی کارکنان و میزان فرسودگی اداری از عوامل مهم و تاثیرگذار بر کیفیت عملکرد، انگیزه، بهره وری و سلامت فضای کاری در سازمان ها به شمار می رود. در محیط های اداری، نامتوازن بودن حجم وظایف، مشخص نبودن حدود مسئولیت ها، تکراری و یکنواخت بودن برخی فعالیت ها، فشار کاری و نامناسب بودن شرایط محیط کار می تواند موجب کاهش انگیزه و رضایت شغلی و افزایش احساس خستگی و فرسودگی در کارکنان شود. هدف از این اقدام پژوهی، بهبود سطح رضایت شغلی و کاهش فرسودگی اداری همکاران از طریق بهینه سازی نحوه تقسیم وظایف و ایجاد شرایط مناسب تر در محیط کار بود. در این پژوهش، ابتدا وضعیت موجود از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با همکاران، بررسی روند انجام امور و دریافت بازخورد کارکنان مورد بررسی قرار گرفت و مهم ترین عوامل موثر بر نارضایتی و خستگی شغلی شناسایی شد. سپس راهکارهایی از جمله بازنگری در تقسیم وظایف، متعادل سازی حجم کار، تعیین روشن مسئولیت ها، استفاده بهتر از توانمندی های افراد، ایجاد هماهنگی بیشتر میان همکاران، بهبود نظم و شرایط فیزیکی محیط کار، تقویت ارتباطات سازمانی و توجه به مشارکت کارکنان در تصمیم گیری های مرتبط با امور اداری اجرا شد. پس از اجرای اقدامات، اطلاعات مرحله دوم گردآوری و با وضعیت اولیه مقایسه گردید. یافته های حاصل نشان داد که اصلاح شیوه تقسیم وظایف و توجه هم زمان به شرایط محیط کار، موجب افزایش احساس عدالت و همکاری میان کارکنان، کاهش فشار کاری و خستگی، بهبود ارتباطات و افزایش رضایت شغلی همکاران شد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که توجه هدفمند به نحوه توزیع مسئولیت ها و فراهم کردن محیط کاری منظم، مشارکتی و حمایتگر، نقش موثری در کاهش فرسودگی اداری و ارتقای رضایت شغلی کارکنان دارد.واژگان کلیدی: رضایت شغلی، فرسودگی اداری، تقسیم وظایف، محیط کار، کارکنان، بهره وری، اقدام پژوهی.