تاثیر آموزش های مبتنی بر مهارت های زندگی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دیرآموز

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر سازگاری اجتماعی دانش آموزان دیرآموز مدارس استثنایی ناحیه یک کرمانشاه (۱۴۰۴-۱۴۰۵) انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۳۰ دانش آموز دیرآموز بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه تحت آموزش مهارت های زندگی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های عادی را دریافت کرد. ابزار پژوهش پرسشنامه سازگاری اجتماعی بود و داده ها با آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های زندگی تاثیر معناداری بر افزایش سازگاری اجتماعی، شامل بهبود رفتارهای انطباقی، ارتباط موثر و مدیریت هیجان در گروه آزمایش داشته است (P<۰.۰۵). نتایج موید آن است که اجرای برنامه های مهارتی در مدارس استثنایی، ابزاری اثربخش برای توانمندسازی دانش آموزان دیرآموز است و گنجاندن آن در برنامه های درسی این مدارس اکیدا توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های زندگی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان دیرآموز ، مدارس استثنایی ، کرمانشاه