بررسی نقش شایستگی های معلمان در ارتقای کیفیت زیست بوم آموزشی مدارس

زیست بوم آموزشی مدرسه نظامی پویا، تعاملی و چندبعدی است که تحقق کارکردهای عالی آن پیوندی ناگسستنی با کیفیت سرمایه انسانی و به ویژه کارگزاران اصلی تعلیم و تربیت یعنی معلمان دارد. هدف اساسی پژوهش حاضر، بررسی نظام مند نقش شایستگی های علمی و شایستگی های اخلاقی معلمان در ارتقای شاخص های کیفی زیست بوم آموزشی مدارس است. این مطالعه با روش توصیفی–تحلیلی و از نوع مروری نظام مند انجام پذیرفته است و برای تحلیل یافته ها، داده های حاصل از اسناد بالادستی، مقالات علمی–پژوهشی و نظریه های یادگیری طی سال های اخیر دسته بندی و واکاوی شدند. نتایج سنتز داده ها نشان می دهد که تسلط بر دانش تخصصی موضوعی و دانش تربیتی–فناورانه (شایستگی علمی) زیربنای غنابخشی شناختی، تحرک فکری، روزآمدی روش های تدریس و تعمیق درک یادگیرندگان است. هم زمان، برخورداری معلمان از فضایل اخلاق حرفه ای، عدالت توزیعی، انصاف، تعهد شغلی و همدلی عاطفی (شایستگی اخلاقی)، شرایط روانی و بسترهای اجتماعی مدرسه را سرشار از امنیت، اعتماد، خودشکوفایی و تعلق اجتماعی می سازد. برآیند هم افزایی هم زمان این دو شایستگی، شکل گیری اکوسیستمی شکوفا، تاب آور و استاندارد در مدرسه است.کلیدواژگان: شایستگی های علمی، شایستگی های اخلاقی، زیست بوم آموزشی