گذار از آموزش انتقال محور به یادگیری مشارکتی و مسئله محور

تحولات اجتماعی، فناوری و نیازهای جدید زندگی، آموزش را با ضرورت بازنگری در شیوه های سنتی یاددهی و یادگیری مواجه کرده است. در الگوی انتقال محور، بخش عمده فرایند آموزشی بر ارائه محتوا، توضیح معلم و دریافت اطلاعات از سوی یادگیرنده استوار است؛ در حالی که رویکردهای مشارکتی و مسئله محور، یادگیری را فرایندی فعال، تعاملی و مبتنی بر تجربه می دانند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ضرورت حرکت از آموزش انتقال محور به سوی یادگیری مشارکتی و مسئله محور و تبیین الزامات این تغییر در نظام تعلیم و تربیت انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد، منابع علمی و پژوهش های مرتبط است. یافته ها نشان می دهد یادگیری مشارکتی با تقویت تعامل، مسئولیت پذیری و مهارت های اجتماعی و یادگیری مسئله محور با فراهم کردن موقعیت برای تحلیل، جست وجو، تصمیم گیری و حل مسائل واقعی، زمینه شکل گیری یادگیری عمیق تر را فراهم می کنند. تحقق این تغییر نیازمند بازتعریف نقش معلم، فعال تر شدن یادگیرنده، اصلاح شیوه های ارزشیابی و طراحی موقعیت های یادگیری معنادار است.واژگان کلیدی: آموزش انتقال محور، یادگیری مشارکتی، یادگیری مسئله محور، یادگیری فعال، نقش معلم، یادگیرنده، تحول آموزشی