بازتعریف نقش معلم و یادگیرنده در نظام آموزشی نوین

تحولات اجتماعی، فناوری و فرهنگی، الگوهای سنتی آموزش را با نیازهای تازه ای روبه رو کرده است. در شرایط کنونی، یادگیری دیگر به انتقال مستقیم اطلاعات از معلم به یادگیرنده محدود نمی شود و شکل گیری توانایی هایی مانند تفکر، حل مسئله، مشارکت، خودراه بری و یادگیری مستمر اهمیت بیشتری پیدا کرده است. این مقاله با هدف بررسی ضرورت بازنگری در نقش معلم و یادگیرنده و تبیین ویژگی های روابط آموزشی متناسب با نیازهای نظام آموزشی نوین انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد و منابع علمی مرتبط است. یافته ها نشان می دهد که معلم در محیط های یادگیری جدید، ضمن حفظ جایگاه علمی و تربیتی خود، بیش از گذشته در نقش طراح، تسهیلگر، راهنما، بازخورددهنده و الگوی یادگیری ظاهر می شود. در مقابل، یادگیرنده از دریافت کننده منفعل اطلاعات به مشارکت کننده ای فعال، مسئول و دارای عاملیت در فرایند یادگیری تبدیل می شود. تحقق این تغییر نیازمند اصلاح روش های تدریس، شیوه های ارزشیابی، محیط یادگیری و برنامه های توانمندسازی حرفه ای معلمان است.واژگان کلیدی: معلم، یادگیرنده، آموزش نوین، یادگیری فعال، عاملیت یادگیرنده، توانمندسازی معلم، تحول آموزشی