از مهارت آموزی تا زندگی موثر؛ نقش آموزش مهارت های فردی و اجتماعی در رشد دانش آموزان ابتدایی

سال های ابتدایی تحصیل، دوره ای مهم برای شکل گیری بسیاری از توانایی های فردی، ارتباطی و اجتماعی کودکان به شمار می آید و کیفیت تجربه های آموزشی در این دوره می تواند مسیر رشد آنان را در سال های بعد تحت تاثیر قرار دهد. آموزش مهارت های زندگی در این مرحله تنها به انتقال مجموعه ای از رفتارهای مشخص محدود نمی شود، بلکه زمینه ای برای تقویت خودآگاهی، تصمیم گیری، حل مسئله، برقراری ارتباط، کنترل هیجان، همکاری و سازگاری با موقعیت های مختلف فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه آموزش مهارت های زندگی در فرایند تربیت همه جانبه دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. رویکرد پژوهش توصیفی تحلیلی بوده و با بررسی دیدگاه های تربیتی و یافته های پژوهش های مرتبط، ابعاد مختلف نقش مهارت های زندگی در رشد دانش آموزان مورد تحلیل قرار گرفته است. یافته ها نشان می دهد که قرار گرفتن آموزش مهارت های زندگی در متن فعالیت های روزمره مدرسه می تواند به افزایش مشارکت، بهبود روابط میان فردی، تقویت استقلال، ارتقای توانایی حل مسئله و شکل گیری نگرش مثبت نسبت به یادگیری کمک کند. همچنین، نقش معلم، خانواده و فضای تربیتی مدرسه در تبدیل مهارت آموزی از یک فعالیت جداگانه به بخشی از تجربه واقعی یادگیری اهمیت ویژه ای دارد.واژگان کلیدی: مهارت های زندگی، دوره ابتدایی، رشد همه جانبه، تربیت اجتماعی، خودآگاهی، حل مسئله، یادگیری