بررسی نقش مهارت های زندگی در تربیت همه جانبه دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش

تحولات اجتماعی، فرهنگی و فناورانه، مدرسه را با ضرورتی فراتر از انتقال دانش و محتوای درسی روبه رو کرده است. دانش آموز برای حضور موثر در زندگی فردی و اجتماعی، علاوه بر دانش علمی، به مجموعه ای از توانایی های ارتباطی، شناختی، هیجانی، اجتماعی و تصمیم گیری نیاز دارد. مهارت های زندگی می توانند زمینه مناسبی برای پرورش چنین توانایی هایی فراهم کنند و میان آموخته های مدرسه و مسائل واقعی زندگی پیوند ایجاد نمایند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مهارت های زندگی در تربیت همه جانبه دانش آموزان و شناسایی ابعاد تربیتی مرتبط با آن انجام شده است. روش پژوهش مروری تحلیلی است و داده های مورد نیاز از طریق بررسی منابع علمی و اسناد مرتبط با حوزه تعلیم و تربیت گردآوری و در قالب محورهای مفهومی تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد آموزش مهارت های زندگی در شکل گیری خودآگاهی، مدیریت هیجان، ارتباط موثر، حل مسئله، تصمیم گیری، مسئولیت پذیری، همکاری، تاب آوری، تفکر انتقادی و آمادگی برای مواجهه با موقعیت های واقعی زندگی نقش دارد. همچنین اثربخشی این آموزش ها زمانی بیشتر خواهد بود که مهارت ها از حالت آموزش جداگانه و نظری خارج شده و در فعالیت های روزمره مدرسه، برنامه درسی، روابط اجتماعی، فعالیت های گروهی و موقعیت های واقعی یادگیری مورد استفاده قرار گیرند.واژگان کلیدی: مهارت های زندگی، تربیت همه جانبه، دانش آموزان، آموزش و پرورش، شایستگی های فردی، مهارت های اجتماعی، یادگیری