تاثیر روش های تدریس فعال بر افزایش مشارکت و یادگیری دانش آموزان ابتدایی

کیفیت یادگیری دانش آموزان تا حد زیادی به شیوه ای وابسته است که فرایند آموزش در کلاس درس سازمان دهی می شود. روش های تدریس فعال با فراهم کردن فرصت برای گفت وگو، تجربه، همکاری، حل مسئله، اکتشاف و مشارکت مستقیم دانش آموزان، زمینه حضور موثرتر آنان در فرایند یاددهی یادگیری را فراهم می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روش های تدریس فعال در افزایش مشارکت و بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی تحلیلی و استفاده از مشاهده، بررسی عملکرد آموزشی و مقایسه وضعیت یادگیری و مشارکت دانش آموزان در فرایند اجرای فعالیت های فعال آموزشی انجام گرفت. یافته ها نشان داد استفاده هدفمند از روش هایی مانند یادگیری مشارکتی، بحث گروهی، حل مسئله، ایفای نقش، فعالیت های اکتشافی و پروژه های کوچک، موجب افزایش حضور فعال دانش آموزان، تعامل میان آنان، انگیزه برای انجام فعالیت های آموزشی و کیفیت یادگیری شد. بر اساس نتایج، اثربخشی روش های فعال زمانی بیشتر است که متناسب با محتوای درس، ویژگی های دانش آموزان و امکانات محیط آموزشی طراحی و اجرا شود.واژگان کلیدی: روش تدریس فعال، مشارکت دانش آموزان، یادگیری، دانش آموزان ابتدایی، یادگیری مشارکتی، فرایند یاددهی یادگیری