اثربخشی تدریس معکوس بر یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس

تدریس معکوس به عنوان یکی از رویکردهای نوین و فعال آموزشی، با انتقال مرحله انتقال دانش به خارج از کلاس و اختصاص زمان کلاس به یادگیری عمیق، تحولی بنیادی در فرایند یاددهی-یادگیری ایجاد کرده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی روش تدریس معکوس بر میزان یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان در تمامی مقاطع تحصیلی است. این مطالعه به روش مروری-توصیفی و با تحلیل اسنادی ۵۰ مقاله و منبع علمی معتبر فارسی انجام گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری تدریس معکوس با افزایش درگیری ذهنی و عاطفی دانش آموزان، تقویت تعاملات میان فردی، ارتقای انگیزه درونی و پیشرفت تحصیلی همراه است. همچنین این الگوی آموزشی سبب افزایش تعاملات علمی بین معلم و دانش آموز شده و نقش معلم را از تسهیل کننده ساده به هدایت گر فرایند یادگیری تغییر می دهد. در نهایت، تدریس معکوس با فراهم سازی محیطی پویا و مسئله محور، یادگیری پایدار و مشارکت فعال فراگیران را در تمامی سطوح تحصیلی تضمین می نماید.کلیدواژه ها: تدریس معکوس، یادگیری، مشارکت فعال، تعامل آموزشی