نقش کمال گرایی سازگارانه و ناسازگارانه در خلاقیت ریاضی دانش آموزان تیزهوش

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کمال گرایی سازگارانه و ناسازگارانه در خلاقیت ریاضی دانش آموزان تیزهوش انجام شده است. این مطالعه از نوع تحقیقات مروری و با روش کتابخانه ای صورت گرفته است. در این راستا، منابع معتبر علمی داخلی و خارجی مرتبط با موضوع، شامل مقالات پژوهشی، کتب تخصصی و پایان نامه های دانشگاهی، مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که کمال گرایی به عنوان یک سازه چندبعدی، دارای دو بعد متمایز سازگارانه و ناسازگارانه است که تاثیرات متفاوتی بر خلاقیت، به ویژه خلاقیت ریاضی، در دانش آموزان تیزهوش دارند. کمال گرایی سازگارانه که با معیارهای شخصی بالا، سازمان دهی و تلاش برای تعالی مشخص می شود، با افزایش خلاقیت، انگیزش درونی و کیفیت ایده های ریاضی رابطه مثبت دارد. در مقابل، کمال گرایی ناسازگارانه که با نگرانی افراطی درباره اشتباهات، تردید در اعمال و انتقاد والدینی همراه است، با کاهش خلاقیت، اجتناب از ریسک فکری و تمایل به راه حل های کلیشه ای رابطه منفی دارد. نتایج پژوهش ها نشان می دهد که وقتی کمال گرایی ناسازگارانه همراه با کمال گرایی سازگارانه در یک مدل بررسی می شود، تاثیر منفی آن بر خلاقیت آشکارتر می گردد. بر این اساس، مقاله بر ضرورت آموزش دانش آموزان تیزهوش برای مدیریت معیارهای کمال گرایانه و پرورش نگرش سازگارانه نسبت به خطا و شکست تاکید دارد.واژگان کلیدی: کمال گرایی سازگارانه، کمال گرایی ناسازگارانه، خلاقیت ریاضی، دانش آموزان تیزهوش، تفکر واگرا